Phalaenopsis lowii *parfumata

Phalaenopsis lowii to gatunek botaniczny o pachnących kwiatach, odkryty przez C.S. Parisha w pobliżu Moulmein (Mjanma) i opisany przez Reichenbacha w 1862 roku. Występuje w Mjanmie i na Borneo, na skałach wapiennych lub krzewach porastających skalne ściany, od poziomu morza do około 800 m n.p.m. W przeciwieństwie do wielu gatunków Phalaenopsis może okresowo tracić liście. Liście są krótkie, mają 5–10 cm długości, są mięsiste, jasnozielone, z fioletowymi plamkami od spodu.

Kwitnienie przypada od lata do jesieni. Kwiaty pojawiają się na bocznych, łukowato wygiętych lub zwisających pędach kwiatostanowych o długości 25–35 cm i są rozmieszczone w odstępach. Mają 4–5 cm średnicy, gwiaździsty kształt, delikatną strukturę i długo się utrzymują. Są białe, z różowopurpurowymi odcieniami u nasady, oraz mają fioletową warżkę z żółtymi kropkami. Charakterystycznym elementem jest długi, dziobowaty rostellum. Kwiaty są pachnące.

Roślina potrzebuje umiarkowanego światła, około 10 000–15 000 luksów, z ochroną przed popołudniowym słońcem. Odpowiednie są ciepłe temperatury, na ogół 19–35°C w zależności od pory roku, bez długotrwałych okresów chłodnych nocy. Wysoka wilgotność sprzyja wzrostowi, ale należy zapewnić dobrą wentylację. W doniczce używaj przewiewnego podłoża ze średniej frakcji kory; na podkładce podlewaj częściej. Odpowiednie będzie podłoże dla Phalaenopsis, jeśli między podlewaniami prawidłowo przesycha. Przesadzaj wiosną, gdy pojawią się nowe korzenie.

W okresie wzrostu podlewaj regularnie, utrzymując podłoże lekko wilgotne, ale nie mokre. Nawoź rozcieńczonym nawozem po podlaniu, stosując nawóz do storczyków. W przeciwieństwie do wielu gatunków Phalaenopsis, lowii preferuje krótki okres spoczynku — około miesiąca, maksymalnie dwóch. W czasie spoczynku znacznie ogranicz podlewanie, wstrzymaj nawożenie, możesz obniżyć wilgotność do 60–65% i zapewnij roślinie dobre światło. Sporadyczne zraszanie może zapobiec nadmiernemu przesuszeniu. Nie przedłużaj spoczynku: liście mogą opaść, ale zbyt długie przesuszenie osłabia roślinę.

Jeśli roślina nie kwitnie, sprawdź, czy miała krótki i suchy okres spoczynku oraz wystarczającą ilość światła. Miękkie korzenie lub uszkodzona nasada wskazują na nadmiar wody. Liście opadające zgodnie z naturalnym cyklem tego gatunku nie są same w sobie oznaką choroby; miękkie liście w połączeniu z obumarłymi korzeniami wymagają przesadzenia.