Mediocalcar decoratum

Mediocalcar decoratum to miniaturowy storczyk z Nowej Gwinei, który z czasem tworzy gęste grupy pseudobulwów i liści ułożonych niczym małe śmigło. Jest ceniony za pojedyncze, dzwonkowate kwiaty, które pojawiają się na nowych przyrostach i mogą utrzymywać się przez długi czas.

Pochodzenie i charakterystyka. Gatunek rośnie epifitycznie w Papui-Nowej Gwinei i Irian Jaya, zazwyczaj na wysokości od 900 do 2000 m n.p.m., a niekiedy wyżej. Został opisany przez André Schuitemana w 1989 roku. Wysokogórskie siedlisko wyjaśnia jego preferencje dotyczące chłodnych do umiarkowanych temperatur, czystej wody i stałej wilgotności.

Światło i temperatura. Umieść roślinę w średnim, rozproszonym świetle; bezpośrednie słońce może przypalić małe liście. Szczególnie unikaj długotrwałego przegrzewania za szybą latem. Roślina lepiej czuje się przy dobrej wentylacji i umiarkowanych temperaturach, a nie w zamkniętym, gorącym kącie.

Podlewanie i nawożenie. Nie należy dopuszczać do całkowitego wyschnięcia korzeni. Podlej, gdy mech lub podłoże zbliża się do wyschnięcia, a następnie pozwól wodzie odpłynąć; zastój wody między korzeniami szybko powoduje problemy. W okresie aktywnego wzrostu stosuj rozcieńczony nawóz do storczyków.

Mocowanie i przesadzanie. Roślinę można uprawiać w małej doniczce, przewiewnym koszyku lub na podkładce, z przewiewnym sphagnum albo drobną korą. Nie rozdzielaj kępy tylko dlatego, że roślina stała się gęsta: dojrzały egzemplarz z licznymi pseudobulwami kwitnie bardziej efektownie. Przesadzaj wyłącznie wtedy, gdy pojawia się nowy przyrost, a podłoże uległo rozkładowi.

Praktyczne oznaki. Miękkie lub pomarszczone liście mogą wskazywać na wysuszone korzenie albo podłoże, które nie zatrzymuje już wody. Miękkie, ciemne nasady wskazują na nadmiar wilgoci i niewystarczającą wentylację. Brak kwitnienia często wiąże się ze zbyt słabym światłem lub z tym, że roślina jest jeszcze zbyt mała.