Hoya merrillii

Hoya merrillii to epifityczny gatunek z Filipin, ceniony przede wszystkim za błyszczące liście z wyraźnym unerwieniem, które w intensywnym świetle mogą przybierać czerwone odcienie. Zaakceptowana nazwa botaniczna to Hoya merrillii Schltr., opublikowana w 1904 roku; epitet honoruje botanika E.D. Merrilla, związanego z filipińskimi kolekcjami. Roślina tworzy elastyczne pnącza, które można prowadzić po podporze lub pozostawić zwisające. Kwiaty są woskowe, białe, kremowe lub jasnożółte i pachnące.

Ulistnienie i wzrost. Liście są grube, błyszczące, jajowate do eliptycznych, z wyraźnym unerwieniem i niekiedy lekko odgiętymi brzegami. W jasnym, lecz rozproszonym świetle liście mogą przybierać czerwone lub purpurowe odcienie; jest to reakcja na światło. W obiegu znajdują się także formy o bardziej wydłużonych liściach, niekiedy nieformalnie oznaczane jako „long leaf”; nie jest to opublikowana odmiana, lecz zmienność kształtu. Bez aklimatyzacji bezpośrednie słońce wpadające przez szybę może poparzyć liście.

Kwiaty i zapach. Kwiaty są gwiaździste i woskowe, zazwyczaj białe, kremowe lub jasnożółte; niektóre egzemplarze mogą mieć różowe akcenty, zależnie od klonu i warunków uprawy. Są pachnące, a ich zapach jest często opisywany jako słodki, jednak jego intensywność bywa różna. Źródła ogrodnicze podają baldachy liczące do około 25 kwiatów oraz trwałość kwitnienia wynoszącą około 4–5 dni; regularne kwitnienie jest możliwe u dojrzałych roślin w ciepłym sezonie, ale nie stanowi gwarancji dla każdego egzemplarza.

Tożsamość botaniczna i pochodzenie. Zaakceptowana nazwa to Hoya merrillii Schltr. Relacje dotyczące uprawy wiążą pierwszą kolekcję z wilgotnymi lasami położonymi na niewielkiej wysokości na wyspie Mindoro, a następnie z szerszym zasięgiem na archipelagu. Gatunek bywa mylony z Hoya quinquenervia. Komercyjne pochodzenie partii z Tajwanu nie powinno być mylone z naturalnym zasięgiem występowania.

Egzemplarze znajdujące się w magazynie mogą mieć liście z oznakami przypalenia słonecznego lub z defektami.

Podłoże: stosuj przewiewną i dobrze przepuszczalną mieszankę odpowiednią dla gatunków epifitycznych. Polecamy profesjonalne podłoże do Hoya i Anthurium – SG Mix.

Aby uzyskać pełne zalecenia dotyczące światła, podlewania, podłoża, nawożenia, rozmnażania i kwitnienia, przeczytaj kompletny przewodnik po pielęgnacji Hoya.