Hoya imperialis

Hoya imperialis to silnie rosnące pnącze z Azji Południowo-Wschodniej, znane z jednych z największych kwiatów w rodzaju. Ulistnienie tworzą grube, sztywne i błyszczące liście, z wyraźnym nerwem głównym i niekiedy lekko pofalowanymi brzegami. Gwiaździste kwiaty o średnicy około 7–9 cm pojawiają się w baldachach i łączą odcienie czerwieni lub czerwieni purpurowej z kremowobiałym środkiem. Zapach jest przyjemny i łatwiej wyczuwalny nocą lub wczesnym rankiem.

Ulistnienie i wzrost. Liście są grube, sztywne i mięsiste, podłużne lub eliptyczne, o błyszczącej powierzchni. Pnącza stają się bardziej okazałe w miarę dojrzewania i mogą podtrzymywać duże kwiatostany.

Kwiaty i zapach. Kwiaty mają gwiaździstą koronę o średnicy około 7–9 cm, w odcieniach ciemnej czerwieni lub czerwieni purpurowej, z kremowobiałym środkiem. Jeden kwiatostan może skupiać do 19 kwiatów i pozostawać otwarty przez dwa–trzy tygodnie. Źródła ogrodnicze opisują zapach jako świeży, wyczuwalny głównie nocą i wczesnym rankiem.

Tożsamość botaniczna i pochodzenie. Hoya imperialis Lindl. to zaakceptowana nazwa botaniczna, opublikowana w 1846 roku. Gatunek pochodzi z obszaru rozciągającego się od Półwyspu Tajlandzkiego po zachodnią i centralną Malezję, gdzie rośnie jako epifit w wilgotnym biomie tropikalnym.

Ozdobna osłonka nie jest wliczona w cenę. Liście mogą mieć charakterystyczne dla gatunku uszkodzenia lub przebarwienia. Wysokość z doniczką wynosi ponad 50 cm.

Podłoże: używaj przewiewnego i dobrze przepuszczalnego podłoża, odpowiedniego dla gatunków epifitycznych. Polecamy profesjonalne podłoże do Hoya i Anthurium – SG Mix.

Aby uzyskać pełne informacje dotyczące światła, podlewania, podłoża, nawożenia, rozmnażania i kwitnienia, przeczytaj kompletny poradnik pielęgnacji Hoya.