Rozmnażanie Plumeria (Frangipani) | nasiona i sadzonki

Cel tego przewodnika

Ten artykuł dotyczy wyłącznie rozmnażania Plumerii przez nasiona i sadzonki. Aby dowiedzieć się o pielęgnacji rosnących okazów Plumerii, w tym oświetleniu, nawożeniu, okresie spoczynku, liściach i szkodnikach u już ustabilizowanej rośliny, przeczytaj poradnik pielęgnacji Plumerii.

Rozmnażanie przez nasiona

Rośliny z nasion rosną wolniej, a kwitnienie może nastąpić orientacyjnie po 2–4 latach lub później, w zależności od genetyki, gęstości uprawy i dostarczanych składników odżywczych. Nasiona nie zawsze odtwarzają roślinę-matkę identycznie: mogą pojawić się różnice w kolorze i pokroju.

Po zapyleniu owoce (łuszczyny) dojrzewają i mogą się otworzyć po około 8–10 miesiącach. Aby nie stracić nasion i obserwować dojrzewanie, owoc można luźno owinąć oddychającą torebką zawiązaną u podstawy. Siew przeprowadza się w ciepłym, przewiewnym i wilgotnym, ale nie przemoczonej glebie.

Owoce/strąki z nasionami Plumerii.

Nasiona Plumerii po otwarciu owocu.

Rozmnażanie przez sadzonki

Sadzonki zachowują cechy rośliny-matki i zazwyczaj są najszybszą drogą do rośliny szybko kwitnącej. Najlepiej pobierać je wiosną. Sadzonka ma zwykle 20–30 cm. Usuwa się dojrzałe liście, pozostawiając ewentualnie bardzo młode liście na szczycie. Cięcie wykonuje się czysto, zdezynfekowanym narzędziem.

Plumeria uzyskana z sadzonek.

Po zbiorze podstawa sadzonki może być profilaktycznie traktowana fungicydem kontaktowym oraz stymulatorem ukorzeniania. Proszek do ukorzeniania może pomóc, ale nie gwarantuje 100% sukcesu: higiena, ciepło, wentylacja i ostrożne podlewanie pozostają kluczowe.

Podstawa sadzonki po zastosowaniu hormonów / fungicydu.

Zagęszczanie i ukorzenianie

Po cięciu sadzonkę pozostawia się w suchym, ciepłym i przewiewnym miejscu do utworzenia kalusa na miejscu cięcia, często do około dwóch tygodni, w zależności od grubości i warunków. Zbyt wczesne sadzenie w wilgotnym podłożu jest jedną z głównych przyczyn gnicia.

Kalus utworzony wokół miejsca cięcia, przed sadzeniem.

Przygotowane sadzonki, orientacyjna długość 20–30 cm.

Ukorzenianie można przeprowadzić w lekkim podłożu (torf + perlit + piasek), ale wilgotna materia organiczna zwiększa ryzyko grzybów. W praktyce dobry stopień przyjęcia uzyskuje się w perlicie lub mchu torfowcu (sphagnum) lekko wilgotnym, także z woreczkiem na podstawie sadzonki, okresowo wietrzonym. Torfowiec ma kontrolowaną retencję wody; perlit jest materiałem nieorganicznym. Materiał do ukorzeniania powinien być wilgotny, ale nie zalany. 

Ukorzenianie w woreczku, z lekko wilgotnym podłożem i okresowym wietrzeniem.

Sadzenie i po ukorzenieniu

Włóż około 5–7 cm podstawy sadzonki do przewiewnego, stabilnego podłoża, aby się nie przesuwała. Silne światło, ciepło i bardzo ostrożne podlewanie są ważniejsze niż zbyt duża doniczka. Nie podlewaj jak rośliny z dojrzałymi korzeniami, dopóki nie pojawią się wiarygodne oznaki przyjęcia się: nowy, jędrny wzrost i lekki opór przy delikatnym pociągnięciu. Spodziewane jest, że Plumeria straci liście po przesadzeniu; regeneracja zwykle następuje szybko, jeśli korzenie się uformowały.

Po przyjęciu się rośliny

Po ukorzenieniu przejdź do pełnych zasad dotyczących światła słonecznego, dobrze przepuszczalnego podłoża, nawożenia, zimowego spoczynku i szkodników w przewodniku pielęgnacji Plumerii.