Burrageara Nelly Isler, znana dziś poprawniej jako Oncidopsis Nelly Isler, jest jednym z tych storczyków, dzięki którym nazwa „Cambria” stała się powszechnie znana w mieszkaniach. Wytwarza duże kwiaty w intensywnych odcieniach czerwieni, różu, żółci lub pomarańczu, słodki zapach z cytrusową nutą oraz pędy, które mogą obficie się rozgałęziać. Nie jest gatunkiem botanicznym, lecz złożonym mieszańcem, co wyjaśnia, dlaczego dobrze reaguje na jasne, raczej chłodne i stabilne warunki uprawy.
Spis treści
Nazwa, pochodzenie i cechy mieszańca
Burrageara Nelly Isler została zarejestrowana w 1995 roku przez J. Islera jako krzyżówka Oncidopsis Stefan Isler i Miltoniopsis Kensington. W handlu nadal często występuje jako Burrageara, jednak współczesne klasyfikacje ogrodnicze zaliczają ją do mieszańców Oncidopsis. W jej pochodzeniu odnajdziemy rodzaje Cochlioda, Miltonia, Odontoglossum i Oncidium. Kształt kwiatu przypomina Miltonię, trwałość kwiatów w dużej mierze wywodzi się od Odontoglossum, natomiast błyszczące liście i bujny wzrost są efektem wpływów kilku gałęzi tego pochodzenia.
Jest rośliną o sympodialnym typie wzrostu. Tworzy pseudobulwy, a nie łodygi typowe dla Phalaenopsis, zaś pseudobulwy są ważnymi magazynami składników odżywczych. Zielona pseudobulwa, nawet pozbawiona liści, nie jest odpadem przeznaczonym do wycięcia. Odżywia nowy przyrost i może pomóc roślinie w obfitym kwitnieniu.
Światło, temperatura i wentylacja
Duża ilość rozproszonego światła sprzyja zwartej roślinie i dobrze dojrzałym pseudobulwom. Okno wschodnie jest zazwyczaj najprostszym wyborem. Przy oknie południowym lub zachodnim firanka albo stanowisko nieco odsunięte od szyby chronią liście przed poparzeniem. Bardzo żółte liście mogą wskazywać na nadmiar słońca, natomiast bardzo ciemne liście, wyciągnięty wzrost i brak pędów kwiatowych sugerują raczej zbyt duże zacienienie.
Burrageara Nelly Isler preferuje temperatury umiarkowane do chłodnych, w zakresie 13–26°C. Letnie upały łatwiej znosi, gdy powietrze krąży, a podłoże nie wysycha gwałtownie. W pobliżu grzejnika roślina szybko traci wilgoć i zaczyna się wyraźnie osłabiać. Unikaj również bezpośredniego nawiewu zimnego powietrza, szczególnie gdy pojawiają się pędy kwiatowe lub pąki.
Podlewanie, wilgotność i nawożenie
Podłoże nie powinno pozostawać całkowicie suche przez długi czas. Podlej roślinę, gdy zaczyna przesychać, a następnie pozwól, aby nadmiar wody całkowicie odpłynął. Przy dobrym oświetleniu i w okresie wzrostu podlewanie jest częstsze; zimą roślina zużywa mniej wody, dlatego odstępy między podlewaniami się wydłużają. Nie kieruj się stałym dniem kalendarza: ciężar doniczki, stan korzeni i wygląd podłoża mówią więcej.
Liście złożone jak harmonijka zwykle wskazują, że roślina przeszła okres zbyt silnego przesuszenia albo że korzenie nie mogą już prawidłowo pobierać wody i są uszkodzone. Nowe pseudobulwy, które silnie się marszczą, wymagają sprawdzenia podłoża i korzeni. Z drugiej strony woda zalegająca w doniczce, przy braku dostępu powietrza, prowadzi do miękkich, gnijących korzeni i nieprzyjemnego kwaśnego zapachu (bakteriozy). Taca z kamykami (lub keramzytem) i wodą może pomóc w suchym pomieszczeniu, ale dno doniczki nie powinno stać w wodzie.
Nawoź umiarkowanie po podlaniu, używając rozcieńczonego nawozu do storczyków. W aktywnym sezonie stosowanie nawozu co jeden lub dwa tygodnie, w zmniejszonej dawce, jest bezpieczniejsze niż nawożenie skoncentrowanym preparatem. Co jakiś czas przepłucz podłoże czystą wodą, szczególnie jeśli używasz twardej wody.
Podłoże, przesadzanie i podział
Korzenie potrzebują zarówno wilgoci, jak i powietrza. Mieszanka drobnej kory, materiału mineralnego (takiego jak pumeks, LECA lub Seramis) oraz niewielkiej ilości sphagnum albo włókna kokosowego może pomóc zachować równowagę. Podłoże do storczyków o bujnym wzroście jest dobrym punktem wyjścia, a następnie można je dostosować, jeśli stanowisko jest bardzo ciepłe lub bardzo suche.
Przesadzaj, gdy pojawiają się nowe korzenie i przyrosty, a jeśli to możliwe, unikaj przesadzania w trakcie kwitnienia. Wtedy roślina szybciej ukorzenia się w nowym podłożu. Po przesadzeniu nowa pseudobulwa może pozostać lekko pomarszczona do czasu, aż korzenie dobrze rozpoczną wzrost. Nie dziel małej kępy. Jeśli potrzebujesz dwóch roślin, każda część powinna zachować kilka pseudobulw i aktywny przyrost.
Pseudobulwy, pędy kwiatowe i kwitnienie
Dojrzała roślina może wytworzyć kilka pędów kwiatowych, czasem z nawet 15 kwiatami na jednym pędzie. Zapach jest zwykle najbardziej wyczuwalny w ciągu dnia, zwłaszcza przy dobrym oświetleniu. Kwitnienie częściej pojawia się jesienią, ale nie jest ściśle związane z jedną porą roku: dobrze rozwinięty nowy przyrost może zainicjować pęd kwiatowy w dowolnym momencie.
Po kwitnieniu wytnij tylko pęd, który całkowicie zasechł. Zachowaj zielone pseudobulwy i kontynuuj standardową pielęgnację, aby roślina mogła odbudować zapasy. Częste przestawianie, brak podlewania i duże wahania temperatury mogą negatywnie wpływać na rozwijające się pąki.
Najczęstsze problemy
Nie kwitnie: najczęściej przyczyną jest niewystarczająca ilość światła, brak dojrzałych pseudobulw albo uszkodzone korzenie z powodu starego podłoża.
Liście z pofałdowaniami: sprawdź podlewanie i korzenie. Roślina nie powinna być stale mokra, ale nie należy też dopuszczać do jej całkowitego przesuszenia przez długi czas.
Żółte liście lub suche plamy: ogranicz bezpośrednie słońce i sprawdź, czy doniczka nie stoi zbyt blisko okna podczas upalnego popołudnia.
Często zadawane pytania
Czy to ta sama roślina co Cambria?
„Cambria” to handlowa nazwa używana dla wielu mieszańców. Nelly Isler jest jednym z najbardziej znanych.
Czy potrzebuje okresu spoczynku?
Nie przechodzi wyraźnego okresu spoczynku. Zimą ogranicz podlewanie i nawożenie tylko wtedy, gdy zmniejszyła się ilość światła i tempo wzrostu.
Czy mogę wyciąć bezlistne pseudobulwy?
Nie, dopóki są zielone i jędrne. Pozostają zapasem dla rośliny.