Pielęgnacja orchidei Cymbidium | światło, temperatura, podlewanie i kwitnienie zimą

Wprowadzenie

Cymbidium to rodzaj storczyków o spektakularnym zimowym kwitnieniu, długich pędach i trwałych kwiatach — „łódka” od łacińskiego cymba, nawiązującego do kształtu warżki. Obejmuje dziesiątki gatunków botanicznych i wiele mieszańców ogrodniczych. Są to rośliny sympodialne, z pseudobulwami i corocznymi przyrostami; w zależności od gatunku mogą być epifitami, litofitami lub roślinami naziemnymi.

Cymbidium w pełni kwitnienia — wyprostowane pędy i długotrwałe kwiaty.

Oferta Cymbidium w Secret Garden

W uprawie współczesne mieszańce pochodzą z selekcji rozpoczętych w XIX wieku (pierwszy mieszaniec: 1889, eburneum × lowianum). Celem było uzyskanie dużych, trwałych kwiatów o intensywnej kolorystyce. Wyróżnia się typy standardowe (normalnej / dużej wielkości) oraz miniaturowe; niektóre linie mają zwisające kwiatostany (np. z udziałem devonianum, aloifolium).

Ważne informacje dotyczące parametrów uprawy: podane poniżej temperatury, wilgotność i częstotliwość podlewania to wartości orientacyjne, a nie bezwzględne granice. Gatunki, mieszańce i rośliny już zaaklimatyzowane mogą tolerować dość duże wahania. Dostosowanie pielęgnacji należy oprzeć na wyglądzie liści i pseudobulw, tempie wzrostu, wentylacji, ilości światła oraz rzeczywistej temperaturze w miejscu uprawy.

Historia, botanika i krzyżowanie

Rodzaj Cymbidium obejmuje około 52 gatunki botaniczne o trwałych liściach, należące do rodziny Orchidaceae. Rośliny są wieloletnimi bylinami o sympodialnym wzroście: pseudobulwy to zgrubiałe odgałęzienia łodygi połączone pseudokłączem, które umożliwia sukcesywny rozwój nowych przyrostów. W naturze gatunki mogą rosnąć na korze, w dziuplach i próchnicy lub na ziemi. Ta różnorodność wyjaśnia różnice między mieszańcami dostępnymi w sprzedaży.

Na początku XIX wieku kolekcjonerzy storczyków sprowadzili do Europy rośliny z Azji. Stały się one podstawowym materiałem do krzyżowania. Pierwszy odnotowany mieszaniec, Cymbidium eburneum × lowianum, powstał w 1889 roku. Później gatunki takie jak parishii, insigne, erythrostylum, hookerianum, lowianum, eburneum, traceyanum i ansoni przyczyniły się do uzyskania mieszańców o różnym kolorze, wielkości i terminie kwitnienia. Na przykład lowianum i hookerianum odegrały ważną rolę w uzyskaniu zielonych kwiatów, a eburneum i insigne — białoróżowych odcieni.

H.G. Alexander uzyskał mieszańca Cymbidium Alexanderi Westonbirt (eburneolowianum × insigne), cenionego w liniach o białych, różowych, żółtych i zielonych kwiatach, kwitnących głównie jesienią i zimą. Cymbidium Pauwelsii (insigne × lowianum), a następnie Cymbidium Babylon, przyczyniły się do powstania mieszańców o dużych kwiatach i intensywnych barwach. Pod względem wielkości wyróżnia się formy standardowe, miniaturowe oraz mieszańce pośrednie; gatunki takie jak devonianum i aloifolium przyczyniły się do powstania zwisających kwiatostanów.

Pokrój i typy

Pseudobulwy są zwykle kuliste lub jajowate (1–15 cm), często osłonięte u nasady przez podstawy liści. Liście są bardzo zróżnicowane: od cienkich i długich (do około 150 cm) po szersze i grubsze u gatunków wymagających silnego światła. Pędy kwiatowe wyrastają z nasady pseudobulw; pseudobulwa zwykle kwitnie tylko raz w życiu — później służy jako rezerwuar dla nowych przyrostów, aż do całkowitego wyczerpania i wyschnięcia.

Standardowe a miniaturowe. Odmiany o normalnych rozmiarach zajmują więcej miejsca i wymagają dużej ilości światła oraz chłodnych nocy. Miniatury są łatwiejsze do utrzymania w mieszkaniu i podlegają tym samym zasadom różnicy temperatur między dniem a nocą, jednak nie potrzebują aż tak dużej różnicy.

Temperatura i kwitnienie

Kluczem do kwitnienia Cymbidium jest wyraźna różnica między temperaturą w dzień i w nocy. Orientacyjnie dla wielu mieszańców: w dzień około 20–24°C (lub więcej), a w nocy 10–14°C w okresie inicjowania pędów; przydatna różnica często wynosi około 8–14°C. Jeśli roślina jest uprawiana w pomieszczeniu, jesienią można uzyskać tę różnicę, ustawiając ją w bardzo jasnym, nieogrzewanym pomieszczeniu lub na osłoniętym balkonie, a następnie przenosząc do środka, zanim temperatura spadnie poniżej wartości tolerowanych przez danego mieszańca. Nie wymuszaj chłodzenia poniżej granic tolerancji rośliny: zawsze obserwuj zachowanie swojego egzemplarza. W chłodnej porze roku doskonałe będzie bardzo jasne miejsce w temperaturze 10–18°C. Wiele roślin może stać na zewnątrz, jeśli temperatura nie spada poniżej około 3–10°C (w zależności od mieszańca), a wilgotność jest umiarkowana.

Trwałość kwiatów zależy od temperatury podczas kwitnienia: około 10–12°C → do około 12 tygodni; około 21°C → często krócej niż 3 tygodnie. Przyczyna jest fizjologiczna: niska temperatura spowalnia metabolizm kwiatu.

Cymbidium w uprawie produkcyjnej — przefiltrowane światło i kontrola temperatury.

Światło i wilgotność

Światło. Roślina potrzebuje dużej ilości światła, ale rozproszonego (bez bardzo silnego słońca, które może powodować poparzenia liści). Dobre światło = obfitsze kwitnienie i intensywniejsze kolory; słabe światło = blade lub nieliczne kwiaty. Wilgotność: zwykle 40–70%. Latem pomocne jest zraszanie rano lub po południu, tak aby liście wyschły przed wieczorem.

Podlewanie i nawożenie

Podlewanie. Orientacyjnie raz w tygodniu; podczas upałów czasami co 2–3 dni, po przeschnięciu wierzchniej warstwy podłoża i na podstawie ciężaru doniczki. W okresie wzrostu podlewaj obficie, ale nie pozostawiaj wody stojącej. Po dojrzeniu nowych przyrostów ogranicz podlewanie, jednak nie dopuszczaj do całkowitego wyschnięcia podłoża przez dłuższy czas.

Nawożenie. W okresie wzrostu stosuj formułę typu 30-10-10 w maksymalnym stężeniu 25% dawki podanej na etykiecie. Od końca sierpnia / początku września do około listopada przejdź na nawóz bogaty w fosfor i potas (np. 6-30-30 lub 10-52-10). Po listopadzie stosuj wyłącznie wodę — późne nawożenie może powodować opadanie pąków lub powstawanie zdeformowanych kwiatów.

Przesadzanie i podział

Podłoże. W przypadku Cymbidium polecamy podłoże premium do Cambria, Cymbidium, Oncidium, Zygopetalum i Dendrobium — mieszankę odpowiednią dla silnych korzeni, zapewniającą napowietrzenie i umiarkowane zatrzymywanie wilgoci. Podłoże należy wymieniać co 2–3 lata (czasami co 4–5 lat w dobrej jakości włóknie kokosowym), po uprzedniej ocenie jego stanu. Nie używaj uniwersalnej ziemi ani ciężkiego torfu, ponieważ mogą udusić i uszkodzić korzenie. Przed przesadzaniem dobrze nawodnij roślinę. Najlepszy moment to okres po kwitnieniu. Podczas podziału zachowuj kępy złożone z 3–5 pseudobulw. Wybierz wyższą, stabilną doniczkę na 2–3 lata wzrostu; stare pseudobulwy umieść bliżej krawędzi, aby nowe przyrosty pojawiały się po stronie wewnętrznej.

Po kwitnieniu: usuń zwiędłe kwiaty. Gdy na pędzie pozostają jeszcze 2–3 kwiaty, warto go przyciąć — w przeciwnym razie niepotrzebnie zużywa zapasy pseudobulw i osłabia rozwój w kolejnym sezonie.

Zobacz dostępne Cymbidium

Dlaczego nie kwitnie

• Zbyt ciepłe noce jesienią: w przypadku wielu mieszańców postaraj się zapewnić orientacyjnie noce w temperaturze około 10–14°C i cieplejsze dni, bez spadków poniżej tolerancji rośliny
• Zbyt mała ilość światła przez cały sezon wzrostu
• Późne w roku nawożenie dużą ilością azotu / nawożenie dolistne pąków zimą
• Zbyt intensywny podział rośliny (zbyt mało pseudobulw w jednej części = brak wystarczających zasobów)
• Silny stres wodny (brak wody) lub korzenie w rozłożonym, gnijącym podłożu

Częste błędy

• Roślina uprawiana zimą przy kaloryferze, w nocy w temperaturze powyżej 20°C — a mimo to oczekujesz pędów kwiatowych
• Nadmierne ograniczanie ilości światła i traktowanie Cymbidium jak Phalaenopsis trzymanego w cieniu
• Codzienne lub częste podlewanie w doniczce bez odpływu i bez sprawdzania podłoża = roślina o niskiej żywotności
• Pozostawianie zwiędłych pędów i kwiatów na roślinie aż do ich gnicia w podłożu

Często zadawane pytania

Czy mogę trzymać Cymbidium na otwartym balkonie lub tarasie?
Tak, od wiosny do jesieni, w rozproszonym świetle, z dala od południowego słońca i mrozu. Naturalna różnica temperatur między dniem a nocą na zewnątrz jest dużą zaletą dla kwitnienia.

Liście żółkną po kwitnieniu — czy to poważny problem?
Starzenie się i obumieranie liści jest zjawiskiem normalnym. Masowe żółknięcie liści wraz z miękkimi pseudobulwami oznacza, że należy sprawdzić podlewanie i stan korzeni.