Coelogyne Fimbriata to bardzo popularny gatunek botaniczny o niewielkich kwiatach, niezwykle zmienny, co prowadziło do zamieszania wśród specjalistów, którzy początkowo opisywali odmiany jako różne gatunki, aż do momentu, gdy nowoczesne techniki analizy DNA wyjaśniły tę kwestię. Holenderska badaczka, dr Barbara Gravendeel, w swojej pracy doktorskiej zaleciła, aby większość gatunków z tej grupy, w tym fimbriata, fuliginosa, ovalis, padangensis i pallens, została włączona do gatunku Coelogyne fimbriata.
Ważne synonimy Coelogyne Fimbriata to Broughtonia linearis Wall. ex Hook.f. 1890; Broughtonia linearisWall. 1830; Coelogyne arunachalensis H.J.Chowdhery & G.D.Pal 1997; Coelogyne laotica Gagn. 1930; Coelogyne longiciliata Teijsm. & Binn. 1864; Coelogyne ovalis auct. non Lindley; Coelogyne padangensis J.J.Sm. & Schltr. 1911; Coelogyne primulina Barretto 1990; Coelogyne xerophyta Hand-Mazz. 1936; Pleione chinense Krzl. 1891; Pleione fimbriata [Lindley] Kuntz 1891.
Gatunek średniej wielkości, amfitolerancyjny względem temperatury, epifityczny lub litofityczny, występujący na wapiennych zboczach i skałach, w wąskich szczelinach, w Nepalu, Bhutanie, Fujian, Guangdong, Guangxi, Guizhou, Hainan, Jiangxi, Syczuanie, Xizang i Yunnan (Chiny), Hongkongu, północno-wschodnich Indiach, Myanmarze, Tajlandii, Malezji półwyspowej, Kambodży, Laosie i Wietnamie, zasiedlający pierwotne, wiecznie zielone lasy liściaste na nizinach lub pierwotne lasy górskie na wysokościach od poziomu morza do 2300 m. W środowisku naturalnym ma szeroki zasięg, co jest podstawą dużej zmienności gatunku, oferującej kolekcjonerom wiele kategorii. Coelogyne Fimbriata jest tak łatwa w uprawie, że była jedną z pierwszych orchidei eksportowanych z Chin do brytyjskich kolekcji w 1820 roku.
Gatunek posiada elipsoidalne pseudobulwy rozmieszczone w odstępach 3-4 cm, z dwoma wierzchołkowymi liśćmi o kształcie oblong-eliptycznym, ostrymi, złożonymi, z pięcioma żyłkami, stopniowo zwężającymi się ku podstawie, tworzącymi ogonek liściowy. Kwitnie jesienią na młodszych, dojrzałych pseudobulwach, z kwiatostanami jedno- do trzykwiatowymi, umieszczonymi na szczycie pseudobulw, z cienkimi, 4-5 cm długimi, wzniesionymi, łamliwymi łodygami. Łodygi niosą kwiatostany groniaste z wąską pochewką u podstawy, a kwiaty długo utrzymują się i mają zapach piżma.
Poza tym, że jest gatunkiem charyzmatycznym dzięki płożącemu pokrojowi i wyglądowi kwiatów, Coelogyne fimbriata jest również gatunkiem łatwym w uprawie, co przyczynia się do jego dużej popularności zarówno wśród początkujących miłośników, jak i doświadczonych hodowców.
Można ją uprawiać przymocowaną do drewnianych tabliczek lub kory, albo w dowolnym rodzaju doniczek lub pojemników z szybkim drenażem wody, preferując cieniste, wilgotne miejsca, które nie są narażone na przemarznięcie. Roślina szybko przekroczy rozmiary pojemnika, niezależnie od jego rodzaju, jednak nie wymaga przesadzania, ponieważ jej płożący pokrój i epifityczny tryb życia pozwalają na rozwijanie zwisających kłączy.
Coelogyne Fimbriata wymaga wysokiej wilgotności, aby pozostać zdrowa, ponieważ silne przesuszenie powoduje degradację welamenu i obumieranie korzeni. Aby zapobiec takim sytuacjom, zaleca się umieszczenie doniczek w pobliżu tac z wodą wypełnionych żwirem lub kulkami glinianymi, które utrzymują wysoką wilgotność, ale nie pozwalają korzeniom na kontakt z wodą.
Do rozmnażania zaleca się dzielenie kłączy, pozostawiając wystarczającą liczbę pseudobulw, aby umożliwić łatwą regenerację rośliny i jej aklimatyzację, ponieważ do czasu rozwoju nowych korzeni rośliny dzielone będą odżywiać się substancjami odżywczymi zgromadzonymi w pseudobulwach. Zazwyczaj zaleca się zachowanie co najmniej 4-5 pseudobulw na jedną część. Najlepszym momentem na dzielenie roślin jest wczesna wiosna, gdy nowe przyrosty rozwijają się w pełni – wiosną, gdy większość gatunków storczyków kwitnie, Coelogyne fimbriata regeneruje się po długim kwitnieniu, wchodząc w okres spoczynku na kilka miesięcy; w tym czasie wiele liści żółknie i opada, dlatego należy ograniczyć podlewanie, zastępując je zraszaniem nowych przyrostów.
Zaleca się sadzenie w wiszących koszach, aby rośliny i kwiaty mogły się równomiernie rozłożyć, pokrywając podłoże na 360°. Roślina uprawiana w pobliżu innych roślin ma tendencję do rozrastania się i zajmowania ich doniczek.
Znana jest tylko jedna odmiana gatunku Coelogyne fimbriata: "Alba", o bladobiaławo-żółtym kolorze, nie czysto biała, prawdopodobnie najbardziej znana odmiana, która jednak posiada liczne wariacje – ale biorąc pod uwagę badania Barbary Gravendeel, warto uwzględnić także taksony wcześniej uważane za gatunki: C. ovalis, fuliginosa, pallens.
Znane hybrydy tego gatunku to: Coelogyne Danielle de Prins (2001) - z Coelogyne speciosa jako rodzicem nasiennym; Coelogyne Orchideengarten Magdalene (2014) - z Coelogyne usitana jako rodzicem pyłkowym.
Preferuje silne światło i jest w stanie tolerować bezpośrednie słońce rano i wieczorem, jednak w gorące letnie popołudnia zaleca się uprawę tylko w świetle filtrowanym lub rozproszonym. Objawy przegrzania i nadmiaru światła to żółknięcie i przedwczesne opadanie liści oraz pojawienie się oparzeń słonecznych. Intensywne światło słoneczne jest podstawowym wymogiem do uzyskania kwitnienia tego gatunku, a przy niewystarczającym oświetleniu, zwłaszcza podczas wzrostu nowych pędów, kwitnienie całkowicie nie wystąpi z powodu niedorozwiniętych pseudobulw. Przez cały rok fotoperiod powinien wynosić minimum 10 godzin, idealnie 16 godzin. Idealny model utrzymania tego gatunku to kombinacja ekspozycji – na przykład początkowe utrzymanie jesienią i zimą na ekspozycjach południowych i zachodnich, a następnie przeniesienie roślin wiosną i latem na ekspozycje wschodnie i południowo-wschodnie; jeśli rośliny są utrzymywane przez cały rok na ekspozycjach północnych, konieczne będzie stosowanie sztucznego oświetlenia w celu uzupełnienia naturalnej ilości promieniowania świetlnego.
Zalecana temperatura wzrostu to 20 °C w ciągu dnia i 12 °C w nocy latem oraz 10 °C zimą, zarówno w dzień, jak i w nocy.
Gatunek lubiący wilgotność, ponieważ w naturalnym środowisku wilgotność względna rzadko spada poniżej 70%, wymaga zapewnienia dobrej wentylacji.
Zalecany substrat do uprawy tego gatunku to płytki z drewna lub kory, albo doniczki/naczynia o niskiej wysokości, z przewiewnym podłożem, które utrzymuje wilgoć, takie jak kora sosnowa zmieszana z węglem drzewnym, suchymi paprociami, próchnicą, mchem torfowcem, w proporcji do 50%.
Storczyk Coelogyne Fimbriata nie toleruje dobrze przesadzania, reagując negatywnie utratą jednego lub dwóch kwitnień, dlatego zaleca się to tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne, na przykład w przypadku nadmiernego zasolenia podłoża, krytycznego wzrostu pH (w zakresie 5,5 - 6,5). Najlepszym momentem na przesadzanie jest wiosna.
Podlewanie powinno być dostosowane do ogólnej temperatury otoczenia: im wyższa, tym obfitsze, zwłaszcza w przypadku okazów zamontowanych na płytkach, gdzie konieczne jest codzienne podlewanie rano – aby zapewnić wyschnięcie korzeni przed wieczorem.
Dla storczyków w doniczkach pamiętaj, że nadmiar wody podczas podlewania musi swobodnie odpływać z pojemnika, bez zastoin, ponieważ korzenie roślin mogą łatwo gnić. Zaleca się względne wysychanie podłoża między podlewaniami, ale nie całkowite.
Nawożenie należy stosować co 1-2 tygodnie w okresie wzrostu, w stężeniu zalecanym przez producenta, zarówno dolistnie, jak i doglebowo, przez spryskiwanie liści rozcieńczonym nawozem. Zaleca się naprzemienne stosowanie różnych metod nawożenia.
Okres spoczynku dla Coelogyne fimbriata przypada na zimę, kiedy to od połowy listopada rośliny będą umieszczone w miejscach o średnim oświetleniu, z ekspozycją północną lub wschodnią, a podlewanie zostanie ograniczone, a nawożenie wstrzymane. Idealna temperatura w tym okresie wynosi około 10 °C, zarówno w dzień, jak i w nocy. Podlewanie powinno pozwolić na całkowite wyschnięcie podłoża, dlatego w tym czasie wystarczą tylko 2-3 podlewania. Z pojawieniem się nowych przyrostów okres spoczynku dobiega końca i wraca się do normalnej rutyny. Brak kwitnienia może być spowodowany zbyt wysoką temperaturą, niewystarczającym światłem lub stresem adaptacyjnym/biologicznym, wywołanym złymi warunkami środowiskowymi, zmianą podłoża lub patologicznymi warunkami roślin.
Odkryj całą ofertę storczyków od Secret Garden tutaj (link)
Chcesz zobaczyć więcej artykułów i zdobyć więcej wiedzy? Ten artykuł jest dostępny za darmo, ale możesz wesprzeć secretgarden.ro z recenzją tutaj:
Google: Recenzja na Google
Facebook: Recenzja na Facebooku