Ρενάνθερα μονάχικα

Renanthera monachica είναι ένα επιφυτικό είδος του γένους Renanthera (οικογένεια Orchidaceae), το οποίο περιγράφηκε από τον Oakes Ames το 1915. Η ονομασία του γένους προέρχεται από τη λατινική λέξη renis (νεφρός) και την ελληνική anthos (άνθος), λόγω του σχήματος των πετάλων. Είναι ενδημικό στις Φιλιππίνες (Luzon: Quezon, Rizal, Zambales· Mindanao: Surigao), όπου αναπτύσσεται πάνω σε δέντρα, σε ανοιχτές, χορταριασμένες περιοχές, συνήθως σε υψόμετρο άνω των 500 m.

Βοτανικά χαρακτηριστικά:

• Άνθη: Περίπου 2,5-4 cm σε διάμετρο. Ανοιχτό πορτοκαλί, πυκνά καλυμμένα με ακανόνιστες, αιματοκόκκινες κηλίδες. 6-30 άνθη (μερικές φορές έως 50) σε μασχαλιαίους, όρθιους, βοτρυώδεις ανθοφόρους βλαστούς μήκους έως περίπου 45 cm, με μεγάλη διάρκεια ζωής. Ανθίζει από τα τέλη του χειμώνα έως την άνοιξη. Παρατσούκλι: Ισπανίδα χορεύτρια.
• Βλάστηση: Μεσαίου μεγέθους φυτό, 30-60 cm. Δερματώδη, δίστοιχα, γλωσσοειδή φύλλα, μήκους 15-19 cm και πλάτους 1-2 cm, με δίλοβη κορυφή. Τυπική εμφάνιση vandaceous. Θερμόφιλη ανάπτυξη.
• Ιδιαιτερότητες: Συμπαγές είδος για το γένος Renanthera. Απαιτεί έντονο φωτισμό (περίπου 40.000-50.000 lux), φιλτραρισμένο το απόγευμα.

Συνιστώμενο υπόστρωμα: Υπόστρωμα Vandacee