Ένα επιτυχημένο υβρίδιο, που έγινε διάσημο στη λαμπρή λίστα υβριδίων του γένους Phalaenopsis, με γενεαλογικό δέντρο που εντυπωσιάζει λόγω του μικρού αριθμού ειδών, το Phalaenopsis Sweet Memory, γνωστό και ως Liodoro, αρχικά γραμμένο Liodora, εντυπωσιάζει όχι μόνο με την ιδιαίτερη χρωματική παλέτα του, αλλά και με το άρωμά του, ασυνήθιστο για τα είδη του γένους, κληρονομημένο από το γονικό είδος Phalaenopsis amboinensis.
Δευτερογενής υβρίδιο, αποτέλεσμα της διασταύρωσης του βοτανικού είδους Ph. violacea με το πρωτογενές υβρίδιο Ph. Deventeriana, περιλαμβάνει στα γονικά είδη το Phalaenopsis Violacea με ποσοστό 50%, ακολουθούμενο από τα Ph. Amboinensis και Ph. Amabilis, και τα δύο με ίσο ποσοστό 25% το καθένα. Το υβρίδιο καταχωρήθηκε επίσημα το 1982 από την Universal Orchids, με άδεια από τον υβριδιστή Rex Smith. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, το Sweet Memory Liodoro έγινε ένα επιτυχημένο υβρίδιο, με περισσότερα από 30 κλώνους βραβευμένους από την AOS (American Orchid Society). Οι πιο γνωστοί και εκτιμημένοι κλώνοι αυτού του ξεχωριστού γκρεξ είναι οι Sweet Memory KF #1, Sweet Memory Joy Alba (που αναγνωρίστηκε και στο 17ο Παγκόσμιο Συνέδριο Ορχιδέων), Sweet Memory CY, Sweet Memory Bubbles, Sweet Memory Janet, Sweet Memory Bonnie Vasquez, Sweet Memory Vasquez, Sweet Memory Dorothy, Miva Fragrance Monaco, με το τελευταίο αυτό είδος να έχει ελαφρώς διαφορετική καταγωγή, αλλά πολύ κοντινή στην ομάδα Sweet Memory.
Τα φύλλα έχουν μια χαρακτηριστική χρωματική παλέτα και υφή στο Sweet Memory, με ανοιχτό πράσινο χρώμα, ελαφρώς κιτρινωπό, σχετικά πιο μαλακή, σαρκώδη, φρέσκια και εύθραυστη υφή σε σύγκριση με τους περισσότερους υβρίδιους Phalaenopsis. Το σχήμα τους μπορεί να είναι οβάλ ή επιμηκυμένο, φτάνοντας μέχρι και 25 εκ. μήκος και 10 – 12 εκ. πλάτος. Τα άνθη εμφανίζονται σε βλαστούς μήκους 45 – 50 εκ., με άνθιση τύπου «περιστρόφου», δηλαδή τα άνθη, σε μικρές ομάδες μέχρι 5 άνθη ανά βλαστό, ανθίζουν σχετικά ταυτόχρονα, και μετά το μαρασμό τους, ο ανθοφόρος βλαστός επιμηκύνεται ελαφρώς και σχηματίζει μια νέα ομάδα ανθέων. Τα αρωματικά άνθη, με έντονο, γλυκό, ελαφρώς κιτρώδες – βανιλιασμένο άρωμα, μεγάλου μεγέθους για ένα αρωματικό phalaenopsis (περίπου 7 εκ. διάμετρο), έχουν κεντρική κίτρινη χροιά, με μεταβάσεις και ζώνες από ροζ έως πορφυρό, μερικές φορές πυκνά διακοσμημένα με κόκκινα σημεία.
Το χρώμα και το μέγεθος των λουλουδιών εξαρτώνται άμεσα από τις γενικές συνθήκες ανάπτυξης του φυτού. Τα πέταλα και τα σέπαλα έχουν οβάλ σχήμα και φτάνουν μέχρι 4 εκ. μήκος και 2,3 εκ. πλάτος. Το τρίλοβο labelum, με μια ελαφρώς μυτερή προεξοχή στο κεντρικό λοβό και με ορατά οδοντωτά άκρα στους πλαϊνούς λοβούς που έχουν αμβλεία μορφή, μετρά περίπου 2 εκ. μήκος και σχεδόν 1,4 εκ. πλάτος, με τα πλαϊνά μέρη να είναι ίσια, μακριά, κίτρινα στη βάση και έντονα μοβ προς την κορυφή, όπου εμφανίζεται και μια λευκή, αντίθετη χρωματισμός στην περιοχή της κορυφαίας μυτερής προεξοχής, που το ξεχωρίζει εμφανώς από το σώμα του labelum. Η γενική μορφή του labelum είναι περίπου ρόμβου.
Οι ανάγκες σε φωτισμό για το Liodoro αντιστοιχούν σε μεταβλητή ένταση, αντέχοντας αποτελεσματικά τόσο το έντονο διάχυτο φως όσο και τη μερική σκιά. Η ιδανική θέση είναι σε νότιο-ανατολική κατεύθυνση, αλλά αν αυτό δεν είναι δυνατό, τα φυτά μπορούν να τοποθετηθούν και σε δυτικές ή νότιες κατευθύνσεις. Εάν προτιμηθούν αυτές οι τελευταίες επιλογές, θα χρειαστεί κατά την περίοδο από Μάιο έως Σεπτέμβριο να προστατεύονται τα φυτά από τις άμεσες ηλιακές ακτίνες.
Η θερμοκρασία ανάπτυξης για αυτό το υβρίδιο ανήκει στην κατηγορία των θερμών και συνιστάται η διατήρηση των φυτών σε ημερήσιες θερμοκρασίες 24 – 40°C και νυχτερινές 18 – 20°C.
Η υγρασία που συνιστάται για την καλλιέργεια είναι 50 – 70%, με χαμηλότερες τιμές να μπορούν να αναστείλουν την ανάπτυξη των φυτών και να προκαλέσουν την πτώση των ανοιγμένων οφθαλμών, οι οποίοι κιτρινίζουν, πεθαίνουν και πέφτουν, όπως και των αερόριζων.
Το ιδανικό δοχείο για το Sweet Memory είναι η πλαστική γλάστρα, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και κεραμικές γλάστρες, ή ενδεχομένως να τοποθετηθεί σε ξύλινα μπλοκ ή σε πλακέτες από φλοιό ή φελλό. Ως υπόστρωμα, η καλύτερη επιλογή είναι το μείγμα φλοιού κωνοφόρων και βρύου sphagnum σε αναλογία 4:1. Η καλλιέργεια αυτού του υβριδίου σε μπλοκ φλοιού ή ξύλου απαιτεί την τοποθέτηση ενός στρώματος βρύου sphagnum ανάμεσα στο φυτό και τη βάση, για να αποτραπεί η υπερβολική αφυδάτωση. Πάνω από τις ρίζες μπορεί επίσης να τοποθετηθεί ένα στρώμα sphagnum, είτε ζωντανό είτε ξηρό. Αναμένεται σε αυτό το είδος η γρήγορη αποσύνθεση του υποστρώματος λόγω των συχνών ποτισμάτων και λιπάνσεων, γι’ αυτό συνιστάται η επαναφύτευση και η αλλαγή υποστρώματος κάθε 2-3 χρόνια. Η καλύτερη στιγμή για αυτή την επέμβαση είναι αμέσως μετά το τέλος της ανθοφορίας.
Το πότισμα θα εξαρτάται άμεσα από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, αυξάνοντας τη συχνότητά του με την αύξηση της θερμοκρασίας. Τα φυτά που καλλιεργούνται σε μόντρες πρέπει να ποτίζονται τακτικά, καθημερινά, το πρωί, ώστε μέχρι το βράδυ να είναι δυνατή η σχετικά καλή ξήρανση των ριζών. Στο πότισμα των φυτών που καλλιεργούνται σε γλάστρες θα επιτρέπεται η αποτελεσματική αποστράγγιση του νερού μετά το πότισμα με βύθιση της γλάστρας. Σε περίπτωση που παρατηρηθεί παραμονή νερού μετά από το πολύ μία ώρα από το πότισμα, συνιστάται η αφαίρεσή του με απορροφητικό χαρτί ή χαρτοπετσέτες κουζίνας, καθώς μπορεί να διευκολύνει την εγκατάσταση σημαντικού αριθμού παθογόνων. Απαιτείται πλήρης ξήρανση του υποστρώματος πριν από το επόμενο πότισμα. Τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες είναι απαραίτητος ο ψεκασμός των φυτών με νερό, για να διευκολυνθεί η μείωση της θερμοκρασίας στα φύλλα και η αύξηση της υγρασίας του αέρα γύρω από τα φυτά.
Η λίπανση θα γίνεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους κάθε τρίτο πότισμα, με 30 – 50% της τρέχουσας συγκέντρωσης του λιπάσματος, ενώ συνιστάται επίσης η περιοδική, ενδεχομένως εναλλακτική, εφαρμογή φυλλώδους λίπανσης, που πραγματοποιείται με ψεκασμούς σε πολύ μεγαλύτερες αραιώσεις από ό,τι για τις ριζικές λιπάνσεις.
Υβρίδιο αυτό δεν απαιτεί περίοδο ανάπαυσης για την τόνωση της ανθοφορίας, καθώς παρατηρείται σχετικά συχνά η ανάπτυξη 3 ή περισσότερων ανθοφόρων στελεχών ταυτόχρονα, όμως τα φυτά γενικά έχουν μόνο τόση ενέργεια ώστε να αναπτύξουν μόνο ένα από τα στελέχη μέχρι την ωρίμανση και την πλήρη άνθιση. Συνιστάται μετά το τέλος της ανθοφορίας του πρώτου στελέχους να αφαιρείται το υπόλοιπο στέλεχος, για να διεγερθεί η ανάπτυξη των λανθανόντων, αλλά για να εφαρμοστεί αυτή η θεραπεία θα χρειαστεί επιπλέον λίπανση των φυτών, προτιμώντας λιπάσματα πλούσια σε φώσφορο, για να αποφευχθεί η εξάντλησή τους και να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη νέων λουλουδιών. Τα νεαρά φύλλα αυτού του υβριδίου είναι συχνά μαλακά και εύθραυστα και μπορεί να σπάσουν στη βάση τους. Για να αποφευχθούν αυτά τα προβλήματα, συνιστάται η ελάχιστη δυνατή χειρισμός των φυτών, και είναι ενδεδειγμένη η αρχική φύτευση σε οριζόντια θέση, όχι κάθετη, για να διεγερθεί ένας τύπος ανάπτυξης που δίνει την εντύπωση ότι τα φυτά αναπτύσσονται σαν να κρέμονται από τις γλάστρες.
Παράγγειλε online ορχιδέα Phalaenopsis Liodoro στην καλύτερη τιμή!
Θέλεις να δεις περισσότερα άρθρα και να αποκτήσεις περισσότερες γνώσεις; Αυτό το άρθρο προσφέρεται δωρεάν, αλλά μπορείς να υποστηρίξεις secretgarden.ro με μια αξιολόγηση εδώ:
Google: Αξιολόγηση στο Google
Facebook: Αξιολόγηση στο Facebook