Το γένος Dracula ανήκει στη φυλή Epidendreae, υποφυλή Pleurothalidinae, και περιγράφηκε από τον Carlyle August Luer το 1978, ο οποίος ονόμασε αυτό το γένος από τη λατινική λέξη για δράκο (draco), αναφερόμενος στην παράξενη εμφάνιση των ανθέων. Ο Luer (23 Αυγούστου 1922 – 9 Νοεμβρίου 2019) ήταν Αμερικανός βοτανολόγος εξειδικευμένος στην οικογένεια Orchidaceae, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την υποφυλή Pleurothallidinae (γένος Pleurothallis) και τα συγγενή γένη. Ήταν ανώτερος επιμελητής στον Βοτανικό Κήπο του Μιζούρι, δημοσιεύοντας πολυάριθμα άρθρα και δύο βιβλία σχετικά με την ταξινομία των ορχιδέων.
Μεταξύ των δημοφιλών ονομάτων που αποδίδονται στους εκπροσώπους του γένους, περιλαμβάνονται: ορχιδέα βρικόλακας, ορχιδέα μαϊμού, ορχιδέα δράκος.
Τα είδη του γένους Dracula παρουσιάζονται ως φυτά με μεταβλητό μέγεθος, από μερικά εκατοστά ύψος έως μεσαίο μέγεθος, ξεχωρίζοντας για τα εντυπωσιακά τους άνθη σε σχήμα και χρώμα. Πριν από την ταξινομική κατάταξη που έκανε ο Luer, ο οποίος συμπεριέλαβε τα είδη του γένους Dracula σε μια ξεχωριστή ομάδα, αυτά ανήκαν στο γένος Masdevallia, με το οποίο συγγενεύουν και μοιάζουν από πολλές απόψεις. Σήμερα είναι γνωστά πάνω από 90 είδη που ανήκουν σε αυτό το γένος, τα περισσότερα με κεντροαμερικανική κατανομή, στα υγρά δάση του Μεξικού, του Περού, της Κολομβίας και του Εκουαδόρ.
Τα είδη του γένους Dracula έχουν κοντούς βλαστούς, με αναρριχώμενους, όρθιους ριζώματα, πάνω στα οποία αναπτύσσονται μοναδικά φύλλα με εύθραυστη υφή, όπου διακρίνεται μια εμφανής κεντρική νεύρωση. Τα μοναδικά άνθη, επίσης, σε μακριά, κρεμάμενα προς όρθια κρεμάμενα στελέχη, εντυπωσιάζουν με την ιδιαίτερη χρωματική παλέτα και τις έντονες αντιθέσεις που υπογραμμίζουν την παράξενη ανατομία του στεφάνου. Παρόλο που τα άνθη είναι μοναδικά, τα ανθικά στελέχη τείνουν να παράγουν διαδοχικά άνθη, μερικές φορές ακόμα και 5 – 6 για την ίδια ταξιανθία.
Η πιο έντονη πτυχή της ανάλυσης της ανθικής ανατομίας αποδίδεται από την παρουσία μακρών, νηματοειδών προεκτάσεων στο τελικό άκρο των 3 σεπάλων. Στην βασική περιοχή, τα κοντά πέταλα παρουσιάζουν κοκκώδη υφή που υποδηλώνει ένα ζευγάρι ματιών, με την εμφάνιση μάσκας να ολοκληρώνεται από την παρουσία της στήλης, που μοιάζει με μύτη. Τα είδη του Dracula έχουν πολλούς θαυμαστές, με μεγάλο αριθμό ειδών και υβριδίων σε καλλιέργεια, τα πιο εκτιμημένα είναι τα Dracula vampira, Dracula chimaera, Dracula bella, Dracula gorgona και Dracula simia. Η Παγκόσμια Λίστα Μονοκοτυλήδονων περιλαμβάνει αυτή τη στιγμή 124 αποδεκτούς ταξονόμους, μεταξύ των οποίων και 2 φυσικούς υβριδικούς.
Από άποψη συνθηκών ανάπτυξης, τα είδη του γένους Dracula προτιμούν θερμοκρασίες που ανήκουν μάλλον στην ψυχρή κλίμακα, οι οποίες μπορούν να φτάσουν μέχρι τη μεσαία, καθώς σε υψηλές θερμοκρασίες τα φυτά τείνουν να ξεραίνονται γρήγορα. Ως μέση θερμοκρασία, οι ημερήσιες θερμοκρασίες θα κυμαίνονται μεταξύ 18 – 25 βαθμών Κελσίου. Οι νυχτερινές τιμές μπορεί να πέσουν μέχρι 12 – 14 βαθμούς Κελσίου. Η παρουσία υψηλότερων θερμοκρασιών μπορεί να αντισταθμιστεί με πιο άφθονο πότισμα και συχνές ψεκασμούς. Τα είδη δεν αντέχουν πολύ καλά μεγάλες θερμοκρασιακές διακυμάνσεις, γι’ αυτό είναι σημαντικό η θερμοκρασία στο επίπεδο των φύλλων να παραμένει όσο το δυνατόν πιο σταθερή.
Οι τιμές της φωτεινής ακτινοβολίας βρίσκονται σε ζώνη μέτριας φωτεινότητας, με 60% σκίαση, προστατευμένες από την άμεση δράση των ηλιακών ακτίνων, ιδανικά με ανατολική ή νότια έκθεση. Η απουσία κατάλληλων τιμών φωτεινής ακτινοβολίας μπορεί να επιβραδύνει τη διαδικασία ανθοφορίας, οπότε συνιστάται η έκθεση των φυτών σε πιο έντονο φωτισμό. Η εμφάνιση καφέ ή κίτρινων κηλίδων στα φύλλα μπορεί να υποδηλώνει την παρουσία ηλιακών εγκαυμάτων, που τελικά μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια των φυτών, αν δεν παρέμβουμε τοποθετώντας τα σε πιο σκιασμένες θέσεις. Ως γενικός κανόνας, οι τιμές της φωτεινής ακτινοβολίας για τα είδη του γένους Dracula είναι παρόμοιες με αυτές του γένους Phalaenopsis, δηλαδή 10000 – 18000 lux.
Ποτέ δεν θα επιτρέπεται η πλήρης ξήρανση του υποστρώματος στις περιπτώσεις των ειδών του γένους Dracula, καθώς τα φυτά μπορεί να πεθάνουν από την έλλειψη νερού μέσα σε λίγες ώρες. Η υπερβολική άρδευση δεν αποτελεί εμπόδιο που να επηρεάζει τα είδη του γένους Dracula, καθώς είναι δυνατό να χορηγείται νερό κάθε πρωί, για να επιτρέπεται στα φυτά να το απορροφούν και να το μεταβολίζουν κατά τη διάρκεια της ημέρας, με την ουσιώδη προϋπόθεση της παρουσίας φωτός. Το νερό θα χορηγείται μέχρι να παρατηρηθεί η ροή του από τις κάτω οπές της γλάστρας ή με βύθιση, μέχρι να μην παρατηρούνται πλέον φουσκάλες αέρα που αναδύονται.
Η σχετική υγρασία θα διατηρείται υψηλή, με τιμές μεταξύ 70% και 100%.
Τα λιπάσματα θα χορηγούνται αραιωμένα, σε τιμές 25 – 50% σε σχέση με τη συγκέντρωση που αναγράφεται στη συσκευασία. Θα γίνονται συχνές βυθίσεις των γλαστρών με το μέσο καλλιέργειας για να απομακρύνονται πιθανές αποθέσεις αλάτων, καθώς τα είδη του γένους Dracula είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στις συσσωρεύσεις ορυκτών.
Η καλλιέργεια θα γίνεται σε καλάθια ή γλάστρες με πολλές μεγάλες οπές, ή γλάστρες με μπάρες, και ως μέσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία ο βρύος sphagnum, είτε καθαρός είτε σε μείγμα με περλίτη και ίνες καρύδας. Μια εναλλακτική μπορεί να είναι η φύτευση σε πλάκες φλοιού, σκληρού ξύλου ή φελλού, τυλιγμένες σε δίχτυ, με προσθήκη βρύου sphagnum, αλλά αυτή η μέθοδος θα απαιτήσει πολύ πιο άφθονο και συχνό πότισμα για να αντισταθμίσει την ταχύτερη εξάτμιση του νερού. Η αλλαγή του μέσου καλλιέργειας μπορεί να γίνει κάθε 2 χρόνια, νωρίς την άνοιξη, για να επιτραπεί στα φυτά να σταθεροποιηθούν μέχρι την αρχή του καλοκαιριού.
Τα είδη Dracula δεν απαιτούν παραλλαγές στις συνθήκες καλλιέργειας ή περιόδους ανάπαυσης, το σχήμα καλλιέργειας μπορεί να είναι το ίδιο όλο το χρόνο.
Θέλεις να δεις περισσότερα άρθρα και να αποκτήσεις περισσότερες γνώσεις; Αυτό το άρθρο προσφέρεται δωρεάν, αλλά μπορείς να υποστηρίξεις secretgarden.ro με μια αξιολόγηση εδώ:
Google: Αξιολόγηση στο Google
Facebook: Αξιολόγηση στο Facebook