Phalaenopsis lowii *parfumata

Phalaenopsis lowii is een botanische soort met geurende bloemen, ontdekt door C.S. Parish nabij Moulmein (Myanmar) en beschreven door Reichenbach in 1862. Het verspreidingsgebied omvat delen van Myanmar en Borneo, waar de plant groeit op kalksteenrotsen of struiken op rotswanden, van zeeniveau tot ongeveer 800 m hoogte. In tegenstelling tot veel andere Phalaenopsis kan deze soort periodiek haar bladeren verliezen. De bladeren zijn kort, 5-10 cm lang, vlezig en lichtgroen, met paarsachtige vlekken aan de onderzijde.

De bloei vindt plaats van de zomer tot de herfst, aan 25-35 cm lange, gebogen of hangende zijstelen met verspreid staande bloemen. De bloemen zijn 4-5 cm groot, stervormig, hebben een delicate textuur en blijven zeer lang mooi. Ze zijn wit met roze-paarse tinten aan de basis en hebben een violet labellum met gele stippen. Een opvallend kenmerk is het lange, snavelvormige rostellum. De bloemen zijn geurig.

Het licht moet gematigd zijn, ongeveer 10.000-15.000 lux, met bescherming tegen de middagzon. Warme temperaturen zijn geschikt, doorgaans 19-35°C afhankelijk van het seizoen, zonder langdurige koude nachten. Een hoge luchtvochtigheid bevordert de groei, maar er moet wel voldoende ventilatie zijn. Gebruik in een pot een luchtig mengsel met middelgrove schors; op een plak moet je vaker water geven. Een substraat voor Phalaenopsis is geschikt als het tussen de gietbeurten door goed kan opdrogen. Verpot de plant in het voorjaar, wanneer er nieuwe wortels verschijnen.

Geef tijdens de groeiperiode regelmatig water en houd het substraat licht vochtig, maar niet doorweekt. Bemest verdund na het water geven met meststof voor orchideeën. In tegenstelling tot veel andere Phalaenopsis stelt lowii een korte rustperiode op prijs: ongeveer één maand, maximaal twee. Verminder tijdens de rustperiode de watergift sterk, stop met bemesten, verlaag de luchtvochtigheid eventueel tot 60-65% en zorg voor voldoende licht. Af en toe sproeien kan extreme uitdroging voorkomen. Laat de rustperiode niet te lang duren: het blad kan weliswaar afvallen, maar te lang droog staan verzwakt de plant.

Als de plant niet bloeit, controleer dan of ze een korte, droge rustperiode heeft gehad en voldoende licht krijgt. Zachte wortels of een aangetaste basis wijzen op te veel water. Bladeren die volgens het natuurlijke ritme van de soort afvallen, zijn op zichzelf geen teken van ziekte; zachte bladeren in combinatie met afgestorven wortels vragen om verpotten.