Γνωστά και ως ορχιδέες πασχαλίτσας, τα είδη του γένους Miltoniopsis, που περιγράφηκαν το 1889 από τον Alexandre Godefroy – Lebeuf, σε αριθμό 5-6, έχουν δημιουργήσει πάνω από 2000 κηπουρικούς υβρίδιους. Αν και αρχικά είχαν συμπεριληφθεί στο γένος Miltonia, αργότερα διαπιστώθηκε ότι μοιράζονται πολύ περισσότερες ομοιότητες με το γένος Odontoglossum. Από τα 5-6 γνωστά βοτανικά είδη, μόνο 3, δηλαδή τα Miltoniopsis roezlii, Miltoniopsis Vexillaria και Miltoniopsis phalaenopsis, αποτελούν τα γονικά είδη που αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία του εντυπωσιακού αριθμού κηπουρικών υβριδίων.
Τα είδη προέρχονται από την Κόστα Ρίκα, τον Παναμά, τη Βενεζουέλα, την Κολομβία, τον Ισημερινό και το Περού, όπου απαντώνται σε περιοχές με υψόμετρο από 500 έως 2000 μέτρα και μεταβλητό κλίμα, από υγρούς, πολύ θερμούς λιβάδες έως σχετικά ψυχρά υγρά δάση, ως ενδιάμεση ζώνη, κατοικώντας υγρά δάση με εύκρατο κλίμα.
Βασικό χαρακτηριστικό όλων των προτιμώμενων τοποθεσιών είναι η υψηλή υγρασία, καθώς σε αυτές τις περιοχές οι βροχές είναι συχνές καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, συνοδευόμενες συνήθως από έντονες αποθέσεις δροσιάς ή συχνές ομίχλες.
Επιφυτικά ή λιθοφυτικά είδη, τα μέλη του γένους Miltoniopsis διαφέρουν από τα είδη Miltonia λόγω της παρουσίας ενός μόνο φύλλου στην κορυφή του ψευδοβόλου, το οποίο περιβάλλεται από διακριτά φύλλα με εμφάνιση θηκών. Τα φυτά είναι μεσαίου μεγέθους, με συμμετρική ανάπτυξη, με λεπτά, στενά, ανοιχτοπράσινα φύλλα, τοποθετημένα σε βεντάλια στη βάση των πεπλατυσμένων ψευδοβόλων, στις πιο επίπεδες περιοχές τους.
Η κύρια περίοδος ανθοφορίας διαρκεί από την άνοιξη έως το φθινόπωρο, αλλά ορισμένα είδη και το μεγαλύτερο μέρος των υβριδίων μπορούν να ανθίσουν οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου. Παράγουν ταξιανθίες με 3 έως 7 επίμονους άνθους, διάρκειας έως 5 εβδομάδες ή και περισσότερο, που μαραίνονται γρήγορα αν κοπούν, με μεγάλες διαστάσεις (7 – 8 εκ.), αρωματικά, με επιβλητική εμφάνιση και ποικίλο χρωματισμό, από κίτρινο έως αποχρώσεις κόκκινου και μοβ.
Το γένος Miltoniopsis προτιμά χαμηλά επίπεδα φωτεινής ακτινοβολίας, από 9000 έως 15000 lux, χωρίς άμεση έκθεση στις ηλιακές ακτίνες, παρόμοια με τα είδη Paphiopedillum με κηλιδωμένα φύλλα, αλλά με σχετικά υψηλότερες τιμές από αυτές που συνιστώνται για τα είδη Phalaenopsis. Την κρύα εποχή, μπορούν να αντέξουν ελαφρώς υψηλότερα επίπεδα φωτός, φτάνοντας έως και 18000 lux. Εξαιτίας του ότι οι απαιτήσεις σε φωτεινή ακτινοβολία είναι χαμηλές, τα είδη του γένους Miltoniopsis μπορούν να αναπτυχθούν χωρίς πρόβλημα με τεχνητό φωτισμό, εφόσον διασφαλίζεται μέτριο έως υψηλό επίπεδο υγρασίας. Σε πολλές περιπτώσεις έχει παρατηρηθεί βελτίωση της ποιότητας των λουλουδιών όταν αυτά μεταφέρονται σε πιο σκιασμένες περιοχές αμέσως μετά το σχηματισμό των οφθαλμών.
Ένας δείκτης ότι τα φυτά λαμβάνουν αρκετό φως είναι το ανοιχτό πράσινο χρώμα των φύλλων. Τα ανοιχτόχρωμα φύλλα υποδεικνύουν υπερβολικό φως, ενώ τα σκούρα πράσινα φύλλα δείχνουν ανεπαρκή επίπεδα αυτού του παράγοντα. Το κοκκινωπό ή κίτρινο-κοκκινωπό χρώμα των φύλλων υποδηλώνει την ανάγκη μείωσης της έντασης της ακτινοβολίας του φωτός. Το σωστό φως υποδεικνύεται από την εμφάνιση μιας αχνής, ελαφρώς ροζ απόχρωσης στα φύλλα. Συχνά είναι δύσκολο να εξασφαλιστεί η απαραίτητη ποσότητα φωτός που να προκαλεί την άνθιση χωρίς να δημιουργούνται ταυτόχρονα ανοιχτόχρωμα φύλλα. Σε περίπτωση πολύ έντονου φωτός, τα φύλλα μπορεί να παρουσιάσουν ηλιακά εγκαύματα, ειδικά προς τα μέσα του καλοκαιριού.
Η θερμοκρασία στις περιοχές προέλευσης σπάνια ξεπερνά τους 27℃ κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ τη νύχτα μπορεί συχνά να πέσει μέχρι και τους 10℃ ή και χαμηλότερα. Το γένος Miltoniopsis αναπτύσσεται αποτελεσματικά σε θερμοκρασίες παρόμοιες με αυτές του γένους Odontoglossum, στο εύρος των 6 – 25℃, αλλά μπορεί να αντέξει μεταβολές εκτός αυτού του εύρους για σύντομα χρονικά διαστήματα. Η ιδανική θερμοκρασία για ανάπτυξη και άνθιση είναι 23 – 25℃ κατά τη διάρκεια της ημέρας και 16 – 18℃ τη νύχτα, με διακύμανση περίπου 7 – 8℃. Σε περιπτώσεις κυρίως χαμηλών θερμοκρασιών, συνιστάται η μείωση της υγρασίας. Τα φυτά δεν αντέχουν θερμοκρασίες πάνω από 25℃, χρειάζονται μείωση της έντασης του φωτός και αύξηση της υγρασίας για να αντέξουν τέτοιες συνθήκες. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η αντοχή σε υψηλές θερμοκρασίες αυξάνεται με την αύξηση της υγρασίας.
Η υγρασία που απαιτείται για την ανάπτυξη των ορχιδέων Miltoniopsis πρέπει να είναι υψηλή, και είναι ιδανικό να συνδυάζονται σε μεγαλύτερες ομάδες με άλλα είδη φυτών που προτιμούν υψηλή υγρασία. Οι βέλτιστες τιμές κυμαίνονται μεταξύ 70 – 80%, με μέγιστες τιμές κατά τη διάρκεια της νύχτας που φτάνουν το 80 – 90% και ελάχιστες τιμές το απόγευμα, μεταξύ 50 – 60%. Τα είδη Miltoniopsis μπορούν να αντέξουν, όμως, για σύντομα χρονικά διαστήματα, υγρασία ακόμα και 20%, υπό την προϋπόθεση ότι ποτίζονται συχνά. Για περιόδους με πολύ υψηλές θερμοκρασίες, συνιστάται το ψέκασμα των φύλλων και η τοποθέτηση των δοχείων ανάπτυξης σε δίσκους με χαλίκι ή κεραμικά σφαιρίδια γεμάτα με νερό. Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι η ανάγκη για πολύ καλή αερισμό του αέρα, για να προληφθούν μυκητιασικές ασθένειες, καθώς τα είδη Miltoniopsis αναπτύσσονται φυσικά στο ανώτερο μέρος των κορμών των δέντρων.
Υπάρχουν πολλές επιλογές για την καλλιέργεια των ειδών Miltoniopsis όσον αφορά την επιλογή του υποστρώματος, του μέσου ανάπτυξης και των δοχείων. Όποια και αν είναι η προτιμώμενη επιλογή, θα αποφασιστεί με βάση τους συνδυασμούς που ευνοούν τη διατήρηση του νερού, επιτρέποντας ταυτόχρονα την ταχεία αποστράγγιση. Επειδή τα είδη έχουν σχετικά λεπτές ρίζες, επιλέγεται μέσο με μικρό μέγεθος κόκκων, όπως η φλοιός πεύκου Orchiata Precision, ή ειδικά παρασκευασμένα μέσα που περιέχουν αναλογία 70% λεπτό φλοιό και 30% περλίτη (μπορείς να το αγοράσεις εδώ). Σε αυτό το μείγμα, κάποιοι καλλιεργητές προσθέτουν μερικές φορές ποσοστό ξυλάνθρακα για να ευνοήσουν την απορρόφηση του νερού και άλλων ουσιών και την σταδιακή απελευθέρωσή τους στο μέσο. Το μέγεθος των δοχείων καλλιέργειας δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλο, αλλά αρκετά ευρύ ώστε να χωράει η ριζική μάζα και το υπόστρωμα. Τα μικρότερα δοχεία βοηθούν στον έλεγχο της άρδευσης και στην αποφυγή υπερβολικής υγρασίας. Σε περίπτωση που παρατηρηθεί σήψη των ριζών, αυτό οφείλεται συχνότερα σε ανεπαρκή αποστράγγιση και ανεπαρκή αερισμό του υποστρώματος.
Για τις ορχιδέες panseluță είναι απαραίτητη η επαναφύτευση κάθε 1-2 χρόνια, ανάλογα με το υπόστρωμα που χρησιμοποιείται. Κατά την επαναφύτευση, συνιστάται η πλήρης αφαίρεση του υπάρχοντος μέσου καλλιέργειας, συνοδευόμενη από την απομάκρυνση όλων των προσβεβλημένων ριζών, αν υπάρχει περίπτωση. Στη συνέχεια, τα φυτά τοποθετούνται σε νέα γλάστρες με φρέσκο μέσο καλλιέργειας. Όλες οι τομές που γίνονται κατά το κλάδεμα των ριζών και τη διαίρεση των μεγάλων φυτών πρέπει να απολυμαίνονται πριν την τοποθέτηση στο νέο μέσο, και η άρδευση να διακόπτεται για 24 ώρες. Η βέλτιστη περίοδος για επαναφύτευση είναι το φθινόπωρο, όταν ξεκινά η ανάπτυξη νέων ριζών και οι νέες βλαστήσεις έχουν διανύσει περίπου το μισό του χρόνου που απαιτείται για την ωρίμανση. Με αυτόν τον τρόπο, τα φυτά έχουν αρκετό χρόνο για να σταθεροποιηθούν πριν την είσοδο στην καλοκαιρινή περίοδο.
Όλα τα είδη Miltoniopsis προτιμούν ένα σταθερά υγρό περιβάλλον. Η ακατάλληλη άρδευση θα προκαλέσει δίπλωμα των νέων φύλλων σε περίπτωση έλλειψης νερού. Σε ζεστές περιόδους, σε θερμοκήπιο, οι ορχιδέες Miltoniopsis θα ποτίζονται καθημερινά. Όταν η ατμοσφαιρική υγρασία πέσει κάτω από 30-40%, συνιστάται ψεκασμός των φύλλων με νερό, φροντίζοντας να στεγνώσουν πριν τη δύση του ηλίου. Ποτέ δεν θα επιτρέπεται η πλήρης ξήρανση του υποστρώματος για περισσότερο από 1-2 ημέρες, ειδικά στην καλοκαιρινή περίοδο.
Οι λιπάνσεις θα γίνονται από την άνοιξη μέχρι τις αρχές του φθινοπώρου, κατά την περίοδο ανάπτυξης, αλλά όχι τον χειμώνα. Το λίπασμα θα χρησιμοποιείται σε αραίωση 25 – 50% της δόσης που προτείνει ο παραγωγός, και η χορήγησή του θα γίνεται κάθε 1-2 μήνες. Μετά τη λίπανση, θα γίνεται πότισμα με βύθιση για την απομάκρυνση της περίσσειας λιπάσματος. Η διέγερση της ανθοφορίας θα επιτυγχάνεται με τη χρήση λιπασμάτων φτωχών σε Mg.
Οι συνθήκες καλλιέργειας θα διατηρούνται σταθερές καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, προσφέροντας μια θερμοκρασιακή διαφορά (που εμφανίζεται φυσικά στις περισσότερες κατοικίες) 6 – 11 ℃ από την ημέρα στη νύχτα. Το πότισμα θα μειωθεί ελαφρώς κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ειδικά αν τα φυτά καλλιεργούνται σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, σε περιοχές με σύντομη φωτοπερίοδο, ή αν οι νυχτερινές θερμοκρασίες πέσουν κάτω από 16℃. Με τη μείωση της ποσότητας νερού τον χειμώνα, θα διακοπεί και η χορήγηση λιπάσματος, το οποίο μπορεί να δοθεί ξανά με την επιστροφή στο πρόγραμμα ποτίσματος της ζεστής περιόδου.
Θέλεις να δεις περισσότερα άρθρα και να αποκτήσεις περισσότερες γνώσεις; Αυτό το άρθρο προσφέρεται δωρεάν, αλλά μπορείς να υποστηρίξεις secretgarden.ro με μια αξιολόγηση εδώ:
Google: Αξιολόγηση στο Google
Facebook: Αξιολόγηση στο Facebook