Bubophyllum Rothschildianum, με το πλήρες τρέχον όνομα Bulbophyllum Rothschildianum (O'Brien) J.J. Sm. 1912 ΤΜΗΜΑ Cirrhopetalum [Lindl.] Rchb.f 1861, είναι ένα βοτανικό είδος, αφιερωμένο από τον (O’Brien) J.J. Smith, κατά τη στιγμή της περιγραφής (1912), στον Άγγλο τραπεζίτη Walter Rothschild, μεγάλο λάτρη και συλλέκτη ορχιδέων του 19ου αιώνα. Το αποδεκτό συνώνυμο αυτού του είδους είναι Cirrhopetalum Rothschildianum O'Brien 1895.
Το γένος Bulbophyllum (Cirrhopetalum) είναι ένα από τα πιο πλούσια σε είδη γένη της οικογένειας Orchidaceae, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορεί να αφιερωθεί μια ποικιλόμορφη συλλογή στα δείγματα αυτού του γένους, των οποίων οι ταξινομικές μονάδες είναι κυρίως αρωματικές - αν και ορισμένα αρώματα δεν είναι ακριβώς λεπτά ή ευχάριστα, όπως στην περίπτωση του παρόντος είδους, όπου το άρωμα, ελαφρώς δυσάρεστο, θυμίζει μάλλον ζυμωμένα τυριά ή τη μυρωδιά φρέσκου ψαριού, σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς. Αυτή η ιδιαιτερότητα, αν και μπορεί να φανεί αποθαρρυντική στους λάτρεις, είναι εύκολο να παραβλεφθεί, καθώς το άρωμα είναι πολύ αχνό και αντισταθμίζεται από την εντυπωσιακή εμφάνιση των λουλουδιών, που είναι πάντα πολυάριθμα, τοποθετημένα σε βεντάλια, στο άκρο των μακρών και φαινομενικά λεπτών ανθικών στελεχών, παρουσιάζοντας έντονα χρώματα, με σύνθετα σχέδια, έντονες αντιθέσεις και εκπληκτικά σχήματα μεγάλων διαστάσεων, που μπορούν εύκολα να φτάσουν τα 15 - 17 εκ. μήκος.
Η άνθιση πραγματοποιείται δύο φορές το χρόνο, μεταξύ των μηνών Μαΐου - Ιουνίου και Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου και διαρκεί 2-3 εβδομάδες. Μία από τις ιδιαίτερες περιέργειες είναι η παρουσία ενός αρθρωτού, αιωρούμενου λαβέλλου, που μπορεί να κινείται, κρεμώντας με την κίνηση του αέρα, όπως και η εμφάνιση των πλευρικών πετάλων, που συγχωνεύονται μερικώς, σχεδόν σε όλο το μήκος τους, εκτός από την βασική περιοχή, και αγκαλιάζουν το μπροστινό μέρος του άνθους, φαινομενικά τυλίγοντάς το ή περιβάλλοντάς το σε μια σχετικά κωνική δομή. Το ραχιαίο πέταλο, μικρού σχήματος με μυτερή κορυφή, δημιουργεί μια δομή που καλύπτει το πάνω μέρος της στήλης. Διακρίνονται λεπτοί, γυαλιστεροί κόκκοι, τοποθετημένοι σε όλη την επιφάνεια των κύριων δομών του άνθους, οι οποίοι, όταν παρατηρούνται με μεγεθυντικά όργανα, φαίνεται να καλύπτονται με λεπτές χάντρες - συνοδευόμενες επίσης από εξογκώματα ή σειρές εξογκωμάτων ή γραμμές που διαπερνούν τα ανθικά στοιχεία κατά μήκος. Ως τελευταία προσθήκη στην πολυπλοκότητα των λουλουδιών αυτού του είδους, οι άκρες των εσωτερικών πετάλων παρουσιάζουν πτυχώσεις, τριχίδια, με έντονη χρωματική απόχρωση και λεπτή ένθεση, που μοιάζει να τρέμει με το παραμικρό αεράκι. Τα περισσότερα σχέδια που υπάρχουν στο άνθος είναι βαμμένα σε έντονο κόκκινο, βυσσινί ή κεραμιδί, σε αντίθεση με το κυρίαρχο λευκοπράσινο φόντο.
Η κατανομή του είδους συνδέεται γενικά με τη Νότια Ασία, με παρουσία στην Κίνα (Γιουνάν), Ινδία (Σικκίμ, Άσαμ, Αρούντσαλ, Πραντές), Μιανμάρ (Βιρμανία), όπου απαντά σε θερμά έως ψυχρά κλίματα, σε αυστηρά επιφυτικά περιβάλλοντα, σε πεδινά δάση, σε υψόμετρα από 0 έως 300 μέτρα.
Τα δείγματα έχουν γενικά μικρό μέγεθος, 12 - 18, περιστασιακά 20 εκ. ύψος, με ωοειδείς ψευδοβολβούς 3 - 4 εκ., με ένα μόνο φύλλο τοποθετημένο στην κορυφή, μήκους 12 - 16 εκ. Οι ψευδοβολβοί συνδέονται με αναπτυσσόμενους ριζώματα, ιδιαίτερα παραγωγικά, με αποστάσεις τουλάχιστον 5 εκ. μεταξύ δύο διαδοχικών σχηματισμών, γεγονός που διευκολύνει τον διαχωρισμό των φυτών για αναπαραγωγή κατά την αλλαγή του υποστρώματος. Τα ανθικά στελέχη αναδύονται από τη βάση των ψευδοβολβών, έχουν όρθια θέση, φέρουν στην κορυφή πολλαπλά άνθη, τοποθετημένα σε ομπρελοειδή διάταξη.
Η εντυπωσιακή εμφάνιση των λουλουδιών συνοδεύεται από εξαιρετικά εύκολη ανάπτυξη, μοιάζοντας από αυτή την άποψη με τα είδη Phalaenopsis, στα οποία παρουσιάζει τις ίδιες απαιτήσεις ή μάλλον την έλλειψή τους - η μόνη διαφορά είναι ότι το Bulbophyllum Rothschildianum προτιμά ελαφρώς υψηλότερα επίπεδα φωτεινής ακτινοβολίας από το Phalaenopsis.
Τα δοχεία καλλιέργειας πρέπει να διαθέτουν γενναιόδωρες οπές, και για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται πλαστικά καλάθια ή οποιοδήποτε άλλο δοχείο που μπορεί να εξασφαλίσει αποτελεσματική και γρήγορη αποστράγγιση του νερού, καθώς και κυκλοφορία αέρα μέσα στο υπόστρωμα καλλιέργειας. Ως υπόστρωμα, συνιστάται είτε η τοποθέτηση σε πλακέτες φλοιού, εξασφαλίζοντας όμως υψηλά επίπεδα υγρασίας αέρα και καθημερινό πότισμα, ιδιαίτερα κατά τη θερινή περίοδο, είτε η φύτευση σε γλάστρες τύπου μπολ, με μικρό βάθος, παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούνται για την αζαλέα, όπου το κάτω μισό του δοχείου θα είναι γεμάτο με υπόστρωμα μεγάλης κοκκομετρίας και χαμηλής συμπίεσης, αποτελούμενο από κομμάτια φελλού ή φλοιού μέτριου έως μεγάλου μεγέθους, ενώ το πάνω μισό συμπληρώνεται με υπόστρωμα λεπτόκοκκο, από φλοιό πεύκου μικρού διαμετρήματος, τσιπς καρύδας, ίνες καρύδας, πηλόσφαιρες, ποζολάνη, φλούδες κακάο (υπό την προϋπόθεση τήρησης μέγιστης αναλογίας 10% του συνολικού υποστρώματος της ανώτερης ζώνης του δοχείου, καθώς αυτά αποτελούν ένα πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και με υψηλή ικανότητα συγκράτησης υγρασίας περιβάλλον). Η αλλαγή των δοχείων και του υποστρώματος συνιστάται σε οποιαδήποτε περίοδο αμέσως μετά την άνθιση, όταν παρατηρείται η έναρξη της βλαστικής ανάπτυξης, που σηματοδοτείται από την εμφάνιση νέων ριζών. Για αυτό το είδος είναι απαραίτητη η καλή αερισμός, καθώς, λόγω των υψηλών απαιτήσεων σε υγρασία, είναι επιρρεπές σε ασθένειες, κυρίως σήψεις.
Οι τιμές της φωτεινής ακτινοβολίας θα κυμαίνονται μεταξύ 15000 - 25000 λουξ, με περιόδους σκίασης από την άνοιξη έως το φθινόπωρο, εξασφαλίζοντας όμως όσο το δυνατόν περισσότερη φωτεινότητα, εφόσον δεν παρατηρούνται ηλιακά εγκαύματα στα φύλλα. Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το Bulbophyllum Rothschildianum αντέχει και σε χαμηλά επίπεδα ηλιοφάνειας, αναπτύσσεται ζωηρά και χωρίς προβλήματα στην καλλιέργεια, αλλά απαιτεί οπωσδήποτε έντονο φως για να ανθίσει πλούσια.
Ούτε από άποψη θερμοκρασιακού παράγοντα πρόκειται για απαιτητικό είδος, προτιμώντας μέση θερμοκρασία ημέρας το καλοκαίρι 26 ℃ και νύχτας 19 - 20 ℃, με διαφορά 7 ℃, ώστε το χειμώνα η μέση θερμοκρασία ημέρας να πέσει στα 18 - 20 ℃ και της νύχτας στα 5 - 7 ℃, με εύρος 13 – 14 ℃.
Τα ποτίσματα θα γίνονται σχετικά συχνά, περίπου 3 - 5 φορές την εβδομάδα, επιτρέποντας όμως στο υπόστρωμα να στεγνώνει μεταξύ των διαδοχικών ποτισμάτων. Οι απαιτήσεις αυτού του είδους σε ατμοσφαιρική υγρασία είναι υψηλές, σε συνδυασμό με την προτίμηση για συχνό πότισμα, με το συνιστώμενο επίπεδο να είναι 85% κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και στις αρχές του φθινοπώρου, μειούμενο στο 70% με την έναρξη του ψυχρού καιρού, για να φτάσει αργότερα, στην πιο ξηρή περίοδο, στο 60%, προς το τέλος του χειμώνα - όπου αυτή η τιμή θα διατηρηθεί για δύο μήνες. Κατά την περίοδο ανάπτυξης συνιστάται η διατήρηση του υποστρώματος υγρού, αλλά όχι βρεγμένου.
Η εφαρμογή λιπασμάτων κατά την περίοδο ανάπτυξης θα γίνεται σε συγκεντρώσεις 25 - 50% της συνιστώμενης δόσης από τον παραγωγό, με δυνατότητα χρήσης λιπασμάτων με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε άζωτο και υψηλότερη σε φώσφορο το φθινόπωρο, για την τόνωση της άνθισης. Συνιστάται σχολαστικό ξέπλυμα του υποστρώματος κάθε 2-4 εβδομάδες, για να αποφευχθεί η συσσώρευση αλάτων που μπορεί να προκαλέσουν χημικά εγκαύματα στις ρίζες - ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται νερό με υψηλή σκληρότητα.
Η περίοδος ανάπαυσης για αυτό το είδος θα είναι ένα διάστημα 1 - 2 μηνών, προς το τέλος του χειμώνα, όταν το πότισμα θα μειωθεί, αλλά δεν θα σταματήσει - και η υγρασία θα μειωθεί στο 60%, καθώς ακόμη και αυτή την εποχή, το Bulbophyllum Rothschildianum χρειάζεται σημαντική ποσότητα νερού, είτε με πρωινές ψεκασμούς είτε με ελαφριά ποτίσματα κάθε 3 εβδομάδες. Κατά την περίοδο αυτή η λίπανση θα διακοπεί πλήρως.
Θέλεις να δεις περισσότερα άρθρα και να αποκτήσεις περισσότερες γνώσεις; Αυτό το άρθρο προσφέρεται δωρεάν, αλλά μπορείς να στηρίξεις το secretgarden.ro με μια κριτική εδώ:
Google: Κριτική στο Google
Facebook: Κριτική στο Facebook