Grammangis ellisii to afrykański gatunek botaniczny, endemiczny (występuje wyłącznie) na północy i wschodzie Madagaskaru, gdzie zasiedla wilgotne lasy od poziomu morza do wysokości 1300 m, zwykle w rejonach powyżej rzek, wykazując wysoką tolerancję termiczną, ponieważ może rosnąć zarówno w klimatach ciepłych, jak i chłodnych. Akceptowane synonimy tego gatunku to Gabertia ellisii (Lindl.) Gaudich. 1892, Grammangis fallax Schltr. 1915, Grammatophyllum ellisi Lindley 1860.
Rośliny mają zazwyczaj średnią do dużej wysokość, od 50 do 60 cm, z owalno-czworokątnymi, masywnymi pseudobulwami o długości 8–10 cm w momencie dojrzewania, pokrytymi kilkoma zrzucanymi, łuskowatymi przysadkami, które niosą od 3 do 5 liści podłużnych, złożonych, skośnie zaokrąglonych na końcach, o długości 15–40 cm i szerokości 1,5–4 cm, w pełni rozwiniętych w momencie kwitnienia. Kwitnie zwykle od stycznia do połowy lata, jednocześnie z rozwojem nowych przyrostów wegetatywnych, na młodych, częściowo rozwiniętych pseudobulwach, na łodygach z wyrastaniem u podstawy, łukowatych, do 90 cm długości, wyposażonych w 3–4 szerokie przysadki u podstawy oraz kolejne 3–4 luźno rozmieszczone kłujące przysadki. Zazwyczaj, Grammangis wytwarza od 15 do 40 kwiatów, pachnących, woskowatych, o średnicy około 7,5 cm, z tłem w kolorze kasztanowym lub zielono-żółtym w przypadku odmiany białej (albino). Kwiaty tworzą kwiatostany typu grono. Środkowy działek kielicha jest odwrotnie jajowaty, o długości 4 cm i szerokości 2 cm, szerszy w części środkowej. Boczne płatki mają tę samą długość, ale są nieco węższe w porównaniu ze środkowym działkiem kielicha, zakończone ostrym wierzchołkiem, sierpowate i wyposażone w 17 żyłek. Wargowaty labelum jest trójklapowy, z bocznymi klapami podostrymi, a środkowy klap jest nieco dłuższy i węższy, wyposażony u podstawy w masywny, rozgałęziony na końcu callus. Kolumna ma długość 10 mm i posiada trójkątne, tępe uszka.
Grammangis ellisii zajmuje stanowiska epifityczne, występując w wilgotnych lasach wschodnich i północnych wzdłuż rzek na Madagaskarze oraz na wyspie Sainte Marie, gdzie była historycznie odnotowana, jednak nie została odnaleziona podczas spisu w 1981 roku.
Preferuje warunki umiarkowanego oświetlenia, około 20000 luksów, ale toleruje także wyższe wartości, do 30000 luksów. Temperatury wzrostu powinny być umiarkowanie ciepłe, rośliny nadają się raczej do ciepłych pomieszczeń uprawowych. W chłodnym klimacie kwiaty nabierają zielonkawego odcienia i są mniej intensywnie zabarwione.
Intensywna wentylacja jest niezbędnym warunkiem do pomyślnego wzrostu tego gatunku, aby uniknąć poparzenia liści przy silnym oświetleniu.
Idealne podłoże to kora iglasta o średniej wielkości, rośliny można bez problemu uprawiać w standardowych doniczkach, podobnie jak gatunki z rodzaju Lycaste.
Grammangis ellisii należy obficie podlewać w okresie aktywnego wzrostu, zaczynając od wiosny, zaleca się nawożenie przy każdym podlewaniu, z częstotliwością tygodniową, pod warunkiem zapewnienia okresu spoczynku/półspoczynku od jesieni do wczesnej wiosny, kiedy podlewanie i nawożenie powinno być zatrzymane lub znacznie ograniczone.
Chcesz zobaczyć więcej artykułów i zdobyć więcej wiedzy? Ten artykuł jest dostępny za darmo, ale możesz wesprzeć secretgarden.ro z recenzją tutaj:
Google: Recenzja na Google
Facebook: Recenzja na Facebooku