Epidendrum radicans to gatunek orchidei naziemnej, potocznie nazywany „Orchideą Tęczową” lub „Orchideą Gwiazdą Ognia”. Charakterystyczną cechą tego rodzaju jest tendencja do rozciągania korzeni na całej długości łodygi. Występuje w Puerto Rico, Gwatemali, Hondurasie, Salwadorze, Nikaragui, Kostaryce, Panamie, Wenezueli i Kolumbii.
Podobnie jak inni członkowie podrodzaju Amphioglottium, Epidendrum radicans jest gatunkiem sympodialnym, który nie rozwija zgrubiałych pseudobulw, jednak jego łodygi są pokryte nakładającymi się pochwiami sięgającymi do podstawy kwiatostanu umieszczonego na szczycie. Charakterystyczne dla podrodzaju jest obecność labellum zrośniętego (złączonego) z kolumną w kierunku jej wierzchołka – jest ono trójklapowe, podobnie jak u innych członków sekcji Schistochila (z klapami postrzępionymi typowymi dla podsekcji Carinata i Tuberculata).
Liczba chromosomów osobnika zebranego w Ekwadorze została określona na 2n = 60. Inne dane wskazują jednak wartości takie jak 2n = 40, 2n = 57, 2n = 62 i 2n = 64 dla tego gatunku.
Pospolity gatunek ruderalny w regionach pochodzenia, Epidendrum radicans często występuje jako chwast wzdłuż dróg i nasypów kolejowych w Ameryce Środkowej, gdzie tworzy, wraz z wieloma innymi członkami sekcji Schistochila, kompleksy gatunków często mylonych ze sobą, w tym Epidendrum calanthe, Epidendrum cinnabarinum, Epidendrum denticulatum, Epidendrum erectum, Epidendrum fulgens, Epidendrum ibaguense, Epidendrum imatophyllum, Epidendrum incisum, Epidendrum schomburgkii, Epidendrum secundum i Epidendrum xanthinum.
Inny gatunek, spoza rodzaju, z którym czasami jest mylony ze względu na kwiaty, to Prosthechea vitelina, jednak dokładna obserwacja pseudobulw wspomnianego taksonu jest istotna dla prawidłowej diagnozy. Kryterium rozpoznawczym dla Epidendrum radicans jest tendencja osobników tego gatunku do rozwijania korzeni na całej długości łodygi – inni członkowie grupy, z którymi można go pomylić, rozwijają korzenie tylko w części podstawowej. Dodatkowo kwiaty radicans są zawsze resupinowane (odwrócone), w przeciwieństwie do członków kompleksu Epidendrum secundum czy Epidendrum fulgens i innych gatunków, gdzie ten aspekt nie występuje. Ponadto u Epidendrum radicans nie występuje nektar w kwiatach.
Podobieństwo do innych gatunków nie jest przypadkowe, ponieważ radicans należy do kompleksu chwastów ruderalnych, który obejmuje kilka taksonomicznie odrębnych gatunków, polnych i ruderalnych, niemających ze sobą pokrewieństwa, ale podobnych pod względem ekologicznym; są one również zapylane przez te same gatunki owadów, żyją w tym samym siedlisku i łatwo je pomylić – stanowią dobry przykład zjawiska ewolucji zbieżnej, w którym różne gatunki, poprzez adaptacje do środowiska, rozwijają podobne cechy fizyczne pod wpływem presji adaptacyjnej.
Epidendrum radicans kwitnie najczęściej od wiosny do jesieni, wytwarzając kwiatostany o długości od 25 do 100 cm. Nasiona tej rośliny są dość małe, około 320 nasion na miligram. Jest to roślina pochodząca z chłodniejszych rejonów Ameryki Środkowej, rosnąca na wysokościach od 500 do 2500 m, w lasach sosnowych i bukowych.
W przeciwieństwie do wielu innych storczyków, potrzebuje bezpośredniego słońca, jeśli to możliwe. Idealne są temperatury w zakresie od 15 do 32 °C w ciągu dnia oraz od 10 do 21 °C w nocy. Jeśli roślina jest trzymana na zewnątrz, należy ją przenieść do środka, gdy nadejdzie okres przymrozków.
Toleruje różne rodzaje podłoża i może być uprawiany w doniczkach plastikowych lub glinianych, w mieszance mchu, perlitu, piasku lub żwiru. Doniczka musi mieć otwory drenażowe, a mieszanka podłoża powinna zapewniać dobrą przepuszczalność wody. Jeśli jest trzymany w doniczce glinianej, należy go podlewać częściej. Zazwyczaj nie wymaga przesadzania, ale konieczne jest dosypywanie podłoża u podstawy, gdy się rozkłada lub wypłukuje podczas podlewania.
Wilgotność jest bardzo ważna; należy podlewać obficie, ale nigdy nie dopuścić do zastania wody.
Wytwarza gęstsze pędy kwiatowe i bardziej zielone liście, jeśli jest regularnie nawożony zrównoważonym nawozem zawierającym azot, fosfor i potas. Rośliny uprawiane w pomieszczeniach stają się bardzo gęste, jeśli są nawożone zbyt dużą ilością azotu.
Storczyk Epidendrum radicans jest amfitolerancyjny (toleruje szerokie wahania pH, bez wpływu na wzrost, rozwój i rozmnażanie) w zakresie temperatur, może być z powodzeniem uprawiany w szerokim zakresie temperatur, aż do prawie granicy przymrozków. Wymaga obfitego światła, częstego nawożenia zrównoważonym nawozem, obfitego podlewania, ale bez pozwalania na zastój wody, co czyni go łatwym do uprawy dla początkujących entuzjastów, którzy nie mają doświadczenia lub możliwości zapewnienia specjalnych warunków.
Pełna oferta storczyków od Secret Garden jest dostępna tutaj (link).
Chcesz zobaczyć więcej artykułów i zdobyć więcej wiedzy? Ten artykuł jest dostępny za darmo, ale możesz wesprzeć secretgarden.ro z recenzją tutaj:
Google: Recenzje na Google
Facebook: Recenzje na Facebooku