Oxalis tuberosa (Oca, Igname)

Oxalis tuberosa, znana również jako Oca w Hiszpanii lub Igname w Nowej Zelandii, jest rośliną wieloletnią należącą do rodziny szczawikowatych (Oxalidaceae). Pochodzi z górskich rejonów Ameryki Południowej, Oca jest uprawiana głównie dla jadalnych bulw, które stanowią ważny pokarm w krajach takich jak Peru, Boliwia i Nowa Zelandia.

Wygląd. Roślina ma liście trzylistkowe, podobne do koniczyny, i wytwarza małe kwiaty, zwykle żółte lub różowe. Bulwy są cylindryczne lub kuliste, o zróżnicowanych kolorach od żółtego, pomarańczowego i różowego po czerwony i fioletowy.

Uprawa. Oca preferuje dobrze przepuszczalne gleby oraz klimat umiarkowany lub chłodny. Jest odporna na choroby i szkodniki. W rodzimych rejonach Oca często uprawiana jest w wielogatunkowych uprawach razem z innymi roślinami, takimi jak ziemniaki i komosa ryżowa.

Użytkowanie. Bulwy można spożywać na różne sposoby: gotowane, smażone, pieczone lub nawet surowe. Mają smak podobny do ziemniaków, ale z kwaśnymi lub słodkimi nutami, w zależności od odmiany. Są dobrym źródłem węglowodanów, błonnika, witaminy C oraz innych witamin. Są także wykorzystywane w różnych tradycyjnych potrawach południowoamerykańskich.

Zastosowania dodatkowe. Liście i łodygi rośliny są również jadalne i mogą być używane w sałatkach lub jako gotowane zieleniny.

Bulwy dojrzewają w ciągu 6-9 miesięcy.

W warunkach klimatycznych Polski uprawa będzie sezonowa, podobnie jak ziemniak, lub w pomieszczeniach osłoniętych.

Wysokość wraz z doniczką: ok. 20-30 cm
Średnica doniczki: 10-12 cm

W sezonie zimowym sprzedawane bez liści (bulwy w doniczce).