Phalaenopsis lueddemanniana var. coerulea - pachnąca

Phalaenopsis lueddemanniana var. coerulea to rzadka odmiana gatunku z Filipin, ceniona za pachnące kwiaty w chłodnych, liliowo-niebieskich odcieniach (coerulea), różniących się od częściej spotykanej różowo-purpurowej barwy formy typowej. Gatunek został opisany przez Reichenbacha w 1862 roku i pochodzi z okolic Manili, gdzie rośnie jako epifit na niewielkich wysokościach, w ciepłym i wilgotnym klimacie. Jest to roślina małej lub średniej wielkości, o podłużno-eliptycznych, mięsistych liściach długości 15–30 cm.

Kwiaty mają 5–6 cm średnicy, woskową strukturę, gwiaździsty kształt i często utrzymują się przez prawie dwa miesiące. Na pędzie pojawia się zazwyczaj 3–5 kwiatów. Zapach jest delikatny, słodkawy, czasami intensywny. Gatunek często ponownie kwitnie na zachowanych pędach i łatwo wytwarza keiki; dlatego należy usuwać tylko całkowicie suche części pędu. Kwitnienie występuje najczęściej od wiosny do lata.

Światło powinno być umiarkowane, około 10 000–12 000 luksów, z częściowym zacienieniem. Ciepłe temperatury są odpowiednie, zazwyczaj 21–34°C, pod warunkiem zapewnienia wilgotności i wentylacji. Roślina nie potrzebuje silnego okresu chłodnego spoczynku. Zimą, gdy ilość światła spada, można wydłużyć odstępy między podlewaniami, obniżyć wilgotność do około 60–70% i wstrzymać nawożenie, nie dopuszczając jednak do całkowitego wyschnięcia podłoża przez dłuższy czas.

Podlewaj, gdy podłoże zaczyna przesychać, utrzymując je lekko wilgotne, ale nie przemoczone. W okresie aktywnego wzrostu wiele roślin toleruje częstsze podlewanie niż łatwo przesychający mieszaniec Phalaenopsis. Nawoź rozcieńczonym nawozem po podlaniu, stosując nawóz do storczyków. Używaj przewiewnej mieszanki ze średniej wielkości kory, ewentualnie z niewielką ilością sphagnum. Podłoże do Phalaenopsis będzie odpowiednie, jeśli przesycha w tempie właściwym dla warunków panujących w Twoim domu. Przesadzaj po kwitnieniu, gdy pojawią się nowe korzenie.

Jeśli na pędzie pojawią się keiki, możesz pozostawić je na roślinie, aby utworzyła większą kępę, albo oddzielić keiki, gdy wykształci własne korzenie. Miękkie korzenie i kwaśny zapach wskazują na nadmiar wody. Miękkie liście mogą oznaczać pragnienie lub korzenie, które przestały pobierać wodę. Pąki cierpią wskutek nagłych zmian miejsca, bardzo suchego powietrza lub niskich temperatur.