Liparis viridiflora

Liparis viridiflora to storczyk średniej wielkości, który można spotkać jako epifitę, roślinę naziemną lub litofitę w Assam, Bangladeszu, wschodnich Himalajach, Nepalu, południowych Indiach, Sri Lance, Mjanmie, Malezji, Tajlandii, Kambodży, Laosie, Wietnamie, Chinach, Borneo, Jawie, na Filipinach, Sulawesii, Sumatrze, Nowej Gwinei i Tajwanie. Roślina ta przystosowuje się do lasów liściastych zimozielonych, nizinnych oraz do bardzo rozmytych i warstwowych skał wapiennych na wysokościach od 300 do 2500 metrów.

Liparis viridiflora charakteryzuje się krótkimi, owalnymi pseudobulwami aż do długich i cylindrycznych, które podtrzymują dwa liście o kształcie odwrotnie jajowatym lub lancetowatym, mogące być tępe, ostre lub zaostrzone. Ten storczyk kwitnie częściej późną jesienią aż do początku zimy na wzniesionym, cylindrycznym pędzie o długości do 25 cm, cienkim, gęstym i obficie kwitnącym. Kwiatostan jest groniasty i towarzyszą mu małe, lancetowate, ostro zakończone i pergaminowe podsadki, z bardzo małymi i ściśniętymi kwiatami.

Kwiaty o odcieniach zieleni i żółci są charakterystyczne dla tego gatunku, a pielęgnacja poza naturalnym środowiskiem wymaga szczególnej uwagi na wilgotność, temperaturę i światło rozproszone. Jest to gatunek ceniony przez kolekcjonerów i hodowców storczyków ze względu na swoją różnorodność i zdolność przystosowania do różnych warunków uprawy.

Wysokość wraz z doniczką: ok. 20-30 cm