Udana hybryda, która stała się gwiazdą na spektakularnej liście hybryd z rodzaju Phalaenopsis, z drzewem genealogicznym wyróżniającym się niewielką liczbą gatunków, Phalaenopsis Sweet Memory, znany również jako Liodoro, początkowo pisany jako Liodora, imponuje nie tylko wyjątkową kolorystyką, ale także zapachem, nietypowym dla gatunków tego rodzaju, odziedziczonym po gatunku rodzicielskim Phalaenopsis amboinensis.
Hybryda wtórna, powstała w wyniku skrzyżowania gatunku botanicznego Ph. violacea z hybrydą pierwotną Ph. Deventeriana, obejmuje w gatunkach rodzicielskich Phalaenopsis Violacea z udziałem 50%, następnie Ph. Amboinensis i Ph. Amabilis, oba z równym udziałem po 25% każdy. Hybryda została oficjalnie zarejestrowana w 1982 roku przez Universal Orchids za zgodą hodowcy, Rexa Smitha. Wkrótce Sweet Memory Liodoro stał się udaną hybrydą, z ponad 30 klonami nagrodzonymi przez AOS (American Orchid Society). Najbardziej znane i cenione klony tego wyjątkowego greksu to Sweet Memory KF #1, Sweet Memory Joy Alba (który otrzymał uznanie podczas 17. Konferencji World Orchids), Sweet Memory CY, Sweet Memory Bubbles, Sweet Memory Janet, Sweet Memory Bonnie Vasquez, Sweet Memory Vasquez, Sweet Memory Dorothy, Miva Fragrance Monaco, ten ostatni takson jest jednak nieco inny pod względem pochodzenia, ale bardzo bliski grupie Sweet Memory.
Liście mają charakterystyczną dla Sweet Memory kolorystykę i teksturę, są jasnozielone, lekko żółtawe, o stosunkowo miękkiej, mięsistej, świeżej, delikatnej konsystencji w porównaniu z większością hybryd Phalaenopsis. Ich kształt może być owalny lub wydłużony, osiągając do 25 cm długości i 10–12 cm szerokości. Kwiaty pojawiają się na pędach o długości 45–50 cm, kwitnąc w sposób „rewolwerowy”, co oznacza, że kwiaty, w wąskich grupach, maksymalnie 5 kwiatów na pęd, kwitną stosunkowo jednocześnie, a po ich przekwitnięciu pęd kwiatowy lekko się wydłuża i tworzy nową grupę kwiatów. Kwiaty pachnące, o silnym, słodkawym, lekko cytrusowo-waniliowym aromacie, dość dużych rozmiarów jak na pachnącego phalaenopsisa (około 7 cm średnicy), mają centralne żółte zabarwienie z przejściami i strefami gradientu od różowego do purpurowego, czasem gęsto ozdobione czerwonymi kropkami.
Kolor i rozmiar kwiatów zależą bezpośrednio od ogólnych warunków wzrostu rośliny. Płatki i działki owalnego kształtu osiągają do 4 cm długości i 2,3 cm szerokości. Trójklapowy labelum, z lekko zakończonym wyrostkiem na środkowym płacie i wyraźnie ząbkowanymi brzegami na bocznych płatach o tępych kształtach, mierzy około 2 cm długości i prawie 1,4 cm szerokości, mając proste, długie boki, żółte u podstawy i intensywnie fioletowe ku szczytowi, gdzie pojawia się również kontrastująca biała plama w okolicy wierzchołkowego wyrostka, która wyraźnie odróżnia go od reszty labelum. Ogólny kształt labelum jest mniej więcej romboidalny.
Wymagania świetlne dla Liodoro odpowiadają zmiennej intensywności, roślina dobrze toleruje zarówno silne, ale rozproszone światło, jak i półcień. Idealne miejsce to stanowiska o ekspozycji południowo-wschodniej, ale jeśli to niemożliwe, rośliny można ustawić także na stanowiskach zachodnich lub południowych. W przypadku preferowania tych ostatnich wariantów, w okresie od maja do września konieczne będzie zabezpieczenie roślin przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.
Temperatura wzrostu dla tego hybrydu mieści się w zakresie ciepłym i zaleca się utrzymywanie roślin w temperaturach dziennych 24 – 40°C oraz nocnych 18 – 20°C.
Zalecana wilgotność do uprawy wynosi 50 – 70%, niższe wartości mogą hamować wzrost roślin i powodować zrzucanie nierozwiniętych pąków, które żółkną, obumierają i opadają, podobnie jak korzenie powietrzne.
Idealny pojemnik dla Sweet Memory to plastikowa doniczka, ale można również używać doniczek ceramicznych lub ewentualnie montować roślinę na blokach drewnianych albo na płytkach z kory lub korka. Jako substrat najlepszą opcją jest mieszanka kory iglastej i mchu torfowca w proporcji 4:1. Uprawa tego hybrydu na kępach z kory lub blokach drewnianych wymaga umieszczenia warstwy mchu torfowca między rośliną a podłożem, aby zapobiec nadmiernemu wysychaniu. Nad korzeniami można również położyć warstwę mchu torfowca, żywego lub suchego. U tego taksonu spodziewane są szybkie rozkłady substratu z powodu częstego podlewania i nawożenia, dlatego zaleca się przesadzanie i wymianę substratu co 2-3 lata. Najlepszym momentem na tę czynność jest okres bezpośrednio po zakończeniu kwitnienia.
Podlewanie będzie bezpośrednio zależne od temperatury otoczenia, zwiększając częstotliwość wraz ze wzrostem temperatury. Rośliny uprawiane w zagonach będą musiały być podlewane regularnie, codziennie, rano, tak aby do wieczora korzenie mogły się stosunkowo dobrze wysuszyć. Podczas podlewania roślin uprawianych w doniczkach należy umożliwić skuteczne odprowadzenie wody po podlewaniu przez zanurzenie doniczki. Jeśli po maksymalnie godzinie od podlewania zauważy się pozostawanie wody, zaleca się jej usunięcie za pomocą papieru absorbującego lub ręczników kuchennych, ponieważ może to sprzyjać rozwojowi znacznej liczby patogenów. Konieczne jest całkowite wyschnięcie podłoża przed kolejnym podlewaniem. W gorące letnie dni konieczne jest opryskiwanie roślin wodą, aby ułatwić obniżenie temperatury na liściach i zwiększyć wilgotność powietrza wokół roślin.
Nawożenie będzie przeprowadzane przez cały rok co trzecie podlewanie, z 30 – 50% aktualnego stężenia nawozu, jednocześnie zaleca się okresowe, ewentualnie naprzemienne stosowanie nawożenia dolistnego, wykonywanego przez opryski w znacznie większych rozcieńczeniach niż nawożenie korzeniowe.
Ten hybryd nie wymaga okresu spoczynku do stymulacji kwitnienia, ponieważ dość często rozwijają się 3 lub więcej pędów kwiatowych jednocześnie, jednak rośliny zazwyczaj mają tylko tyle energii, by rozwinąć dojrzały i w pełni kwitnący tylko jeden pęd. Zaleca się, aby po zakończeniu kwitnienia pierwszego pędu usunąć pozostały pęd, aby stymulować rozwój tych utajonych, jednak do zastosowania tego zabiegu konieczne będzie dodatkowe nawożenie roślin, najlepiej nawozami bogatymi w fosfor, aby uniknąć ich wyczerpania i zachęcić do rozwoju nowych kwiatów. Młode liście tego hybrydu są często miękkie i delikatne i mogą łamać się u nasady. Aby uniknąć tych niedogodności, zaleca się jak najmniejsze manipulowanie roślinami oraz wskazane jest początkowe sadzenie w pozycji poziomej, a nie pionowej, aby stymulować taki typ wzrostu, który sprawia wrażenie, że rośliny rozwijają się tak, jakby zwisały z doniczek.
Zamów online storczyk Phalaenopsis Liodoro w najlepszej cenie!
Chcesz zobaczyć więcej artykułów i zdobyć więcej wiedzy? Ten artykuł jest dostępny za darmo, ale możesz wesprzeć secretgarden.ro z recenzją tutaj:
Google: Recenzje na Google
Facebook: Recenzje na Facebooku