Choroba: miękka zgnilizna bakteryjna i brunatna zgnilizna bakteryjna
Patogen: Pectobacterium (syn. Erwinia)
Objawy: drobne, wodniste plamy na liściach, często z żółtawymi brzegami. Jeśli nieleczona, infekcja szybko się rozprzestrzeni i zaatakuje korzenie oraz liście, rozprzestrzeniając się wolniej na kłącza i pseudobulwy. Może być wyczuwalny nieprzyjemny zapach.
Dotknięte taksony: Phalaenopsis, Vanda, Dendrobium, Paphiopedilum, Grammatophyllum, Oncidium, Cambria.
Zalecane leczenie: Funguran, Champ, Aliette.
Choroba: brunatna plamistość bakteryjna
Patogen: Acidovorax (syn. Pseudomonas)
Objawy: najczęstsza i najgroźniejsza choroba rodzaju Phalaenopsis, objawia się pojawieniem się drobnych, miękkich plam w formie pęcherzyków wypełnionych płynem, o niewielkich rozmiarach, umiejscowionych w dowolnym miejscu na liściach, początkowo zielonych; z czasem, gdy plamy rosną, zmieniają kolor na brązowy lub czarny, wysychają i pojawiają się jako zagłębienia na powierzchni liścia. Gdy infekcja osiąga czubek liścia, wydziela zakażony bakteriami płyn, który przyczynia się do zarażenia innych roślin. Przeważa w sezonie ciepłym.
Dotknięte taksony: Phalaenopsis, Cattleya, głównie każdy gatunek.
Leczenie: Aliette, Champ, Funguran.
Choroba: zgnilizna brunatna, grzybowa zgnilizna korzeni
Patogen: Rhizoctonia
Objawy: zgnilizna korzeni pojawia się, gdy podłoże ulega rozkładowi, drenaż jest niewystarczający, a rośliny są nadmiernie podlewane, a jej rozwój sprzyjają uszkodzenia mechaniczne korzeni lub osadzanie się soli w wyniku nadmiernego nawożenia. U gatunków z rodzaju Cattleya patogen rozwija się wolniej, od starszych pseudobulw do młodszych, wędrując wzdłuż pseudobulw i powodując ich brązowienie, a następnie stwardnienie. Korzenie starszych roślin, podobnie jak inne organy roślinne, obumierają. Chociaż jest to choroba korzeni, objawy można zaobserwować także na częściach nadziemnych, przypominające te wywołane przez fusarium, a mianowicie żółknięcie liści, ich wysychanie i marszczenie, a następnie opadanie oraz brązowienie pseudobulw od dołu ku górze.
Dotknięte taksony: Phalaenopsis, Paphiopedilum, Miltonia, Oncidium i jego hybrydy, z rozszerzeniem na sztuczny rodzaj Cambria.
Leczenie: Folpan, Dithane.
Choroba: antraknoza
Patogeny: Colletotrichum, Glomerella
Objawy: atakuje części nadziemne rośliny, najczęściej liście, których wierzchołki brązowieją od szczytu, postępując w kierunku podstawy. Powstają plamy, czasem o wyglądzie koncentrycznych pierścieni, innym razem w formie ciemnych pasów, licznych, ułożonych poprzecznie na powierzchni blaszki liściowej. Obszary dotknięte są wyraźnie odgraniczone, czasem lekko zagłębione, podczas gdy reszta liścia wygląda normalnie. W zakażonych miejscach rozwijają się ciała zarodnikujące. Na kwiatach pojawiają się wodniste, czarne lub brązowe krosty, zwykle wyższe i występujące głównie na grzbietowych częściach płatków i działek kielicha starszych kwiatów, mogą się zlewać i pokrywać cały kwiat. Patogenem najczęściej związanym z antraknozą jest Colletotrichum gloeosporioides (w stadium bezpłciowym, stadium płciowe znane jako Glomerella cingulata). Innym znanym patogenem jest Colletotrichum theobromicola, który jednak do tej pory nie był znany u storczyków. Powoduje on chlorotyczne (zielonkawe) plamy na górnej powierzchni liścia, ale plamy te mają również odpowiedniki na spodniej stronie, tworząc jednocześnie plamy zagłębione lub nekrotyczne.
Dotknięte taksony: Paphiopedilum, Masevallia, Phalaenopsis, Stanhopea, Oncidium, Cattleya, Dendrobium.
Leczenie: Dithane.
Choroba: plamistość liści
Patogeny: Cercospora, Pseudocercospora, Guignardia, Phyllostycta, Septoria.
Objawy:
Cercospora: infekcja początkowo pojawia się jako żółta plama na spodniej stronie liścia, a wkrótce po pojawieniu się staje się widoczna także na górnej stronie. W miarę powiększania się powierzchni plamy, ma ona lekko zagłębiony i nekrotyczny wygląd oraz zmienia kolor na brązowo-fioletowy do czarno-fioletowego. Plamy nadal powiększają się, tworząc wzór okrągły lub nieregularny, aż do momentu, gdy pokrywają cały liść. Krawędzie plam pozostają żółte. Liście silnie zainfekowane opadają przedwcześnie, zwłaszcza jeśli infekcja zaczęła się u ich podstawy.
Pseudocercospora: powoduje plamy na liściach, które różnią się w zależności od gatunku patogenu i odmiany storczyka, mogą mieć kształt okrągły lub prawie okrągły, odzwierciedlając sposób wzrostu kolonii grzybów. Czasami ich kolor jest fioletowo-czarny, z drobnymi, licznymi brązowymi lub czarnymi plamkami w środku, które powiększają się wraz ze wzrostem plam. Inne gatunki Pseudocercospora tworzą mniejsze, nieregularne plamy, ale w większej liczbie. Gdy zajęte są większe powierzchnie liści, na górnej stronie liścia widoczny jest mozaikowy wzór, podczas gdy dolne partie pokryte są punktami, które stanowią zarodniki i odpowiadają wzorowi na górnej stronie.
Guignardia: pierwsze objawy infekcji pojawiają się jako drobne, ciemnofioletowe, wydłużone plamy na dowolnej powierzchni liścia, ułożone równolegle do unerwienia liścia, przybierając kształt wydłużony lub romboidalny. Czasami sąsiadujące plamy łączą się, tworząc nieregularne kształty, które mogą zajmować duże powierzchnie liścia. Z wiekiem środek uszkodzonych obszarów ciemnieje, podczas gdy wewnątrz rozwijają się zarodniki o szorstkiej teksturze. Choroba dotyka głównie gatunki z rodzajów Ascocentrum i Vanda, oraz ich hybrydy. Patogen jest również znany pod nazwą Phyllosticta, odnoszącą się do innego, płciowego stadium tego samego grzyba.
Phyllosticta: plamy chorobowe mogą pojawić się w dowolnym miejscu na pseudobulwach lub liściach, w postaci drobnych, żółtych i lekko zagłębionych zmian. W miarę powiększania się stają się okrągłe lub owalne, pogłębiają się, zwłaszcza jeśli infekcja występuje na liściach. Z czasem ciemnieją, stając się szare lub ciemnobrązowe, rozwijając lekko uniesioną, czerwonawą do fioletowo-czarnawą obwódkę. Ostatecznie obserwuje się rozwój centralnych struktur zarodnikotwórczych. Pojedyncze plamy mają około 6,5 mm średnicy. Liście z ciężkimi infekcjami mogą przedwcześnie opadać. Rozwój choroby sprzyjają warunki niedostatecznego naświetlenia. Phyllostachia to inny, płciowy etap patogenu Guignardia.
Septoria: drobne plamki mogą pojawić się na dowolnej powierzchni liścia, w formie drobnych, wgłębionych uszkodzeń o żółtawym kolorze, które nadal rosną, stając się brązowe lub czarne, o kształcie okrągłym lub nieregularnym. Mogą się również zlewać, tworząc nieregularne, duże wzory. Silnie zainfekowane liście mogą przedwcześnie opadać.
Dotknięte taksony: Cattleya, Vanda, Oncidium, Phalaenopsis.
Leczenie: Dithane.
Choroba: plamistość kwiatów
Patogen: Botrytis
Objawy: drobne plamki o średnicy około 1 mm na kwiatach, czarne lub jasnobrązowe. Mogą się powiększać i pokrywać cały kwiat. Pojawiają się w warunkach wysokiej wilgotności, zwłaszcza jeśli zwiędłe kwiaty pozostają na pędach kwiatowych lub mają kontakt ze środowiskiem uprawy.
Dotknięte taksony: Phalaenopsis, Cattleya, Vanda, Oncidium.
Leczenie: Folpan, Dithane, Topsin.
Choroba: fuzarioza
Patogen: Fusarium
Objawy: blokuje przepływ płynów przez system naczyniowy roślin, prowadząc do ich więdnięcia. Zainfekowane liście żółkną, stają się cieńsze, więdną i marszczą się, a te objawy są następnie śledzone przez śmierć rośliny w ciągu 3 - 9 tygodni w przypadku roślin poważnie dotkniętych, lub w przypadku roślin średnio dotkniętych, ich spadek może trwać do roku lub dłużej. Diagnoza w przypadku gatunków z rodzaju Cattleya polega na obecności pierścienia lub odbarwionego pasa o fioletowym lub fioletowo-różowym kolorze w zewnętrznych warstwach kłącza, widocznego po jego przekrojeniu. W poważnych przypadkach całe kłącze może być dotknięte tym zabarwieniem, które może rozprzestrzeniać się również na pseudobulwy. Gatunki Phalaenopsis i Paphiopedilum mogą być zainfekowane z powodu zbyt wysokiego stężenia soli, zbyt niskich temperatur podłoża, nadmiernego podlewania lub nadmiaru fermentowanego torfu w podłożu. Korzenie będą gnić, a szyjka rośliny zostanie dotknięta suchą czarną zgnilizną. Wgłębione plamy na powierzchni liścia będą się powiększać, podczas gdy stare liście staną się pergaminowe, a młode zaczerwienią się. Pęd kwiatowy rozwinie wgłębienia z zgnilizną, co ostatecznie doprowadzi do opadania kwiatów.
Dotknięte taksony: Cattleya, Vanda, Phalaenopsis, Epidendrum, Cochleanthes i wiele innych gatunków.
Leczenie: Topsin, Dithane.
Choroba: czarna zgnilizna
Patogen: Pythium, Phytophthora
Objawy: plamy początkowo częściowo przezroczyste, później czarne, duże, szybko się powiększające, atakujące każdy organ rośliny, zwłaszcza liście i nowe przyrosty. Występuje głównie w ciepłych i wilgotnych porach roku.
Dotknięte taksony: Cattleya, Vanda, Phalaenopsis, Epidendrum, Cochleanthes i wiele innych gatunków.
Leczenie: Funguran, Champ, Aliette, Dithane, Curzate Manox, Folpan.
Choroba: zgnilizna szyjki korzeniowej
Patogen: Sclerotinia
Objawy: głównym objawem zgnilizny szyjki korzeniowej jest szybkie opadanie i gnicie korzeni, pseudobulw oraz dolnych części liści, które żółkną na kremowo, a tkanki następnie brązowieją z powodu inwazji innych patogenów. Ostatecznie choroba niszczy całą podstawową część roślin. Dotknięte liście żółkną, więdną i obumierają. Można zauważyć małe, żółte lub szare plamy przypominające nasiona gorczycy, umiejscowione na zainfekowanych tkankach, które są formami przetrwalnikowymi grzyba.
Dotknięte taksony: Brassidium, Brassia, Oncidium, Cymbidium, Phalaenopsis, Vanda, Cattleya.
Leczenie: Topsin.
Chcesz zobaczyć więcej artykułów i zdobyć więcej wiedzy? Ten artykuł jest dostępny za darmo, ale możesz wesprzeć secretgarden.ro z recenzją tutaj:
Google: Recenzje w Google
Facebook: Recenzje na Facebooku