Φυτά ιδιαίτερα ελκυστικά λόγω του ξεχωριστού αρώματος των φύλλων και της ιδιαίτερης εμφάνισής τους, που μπορούν να καλλιεργηθούν με επιτυχία τόσο σε διαμέρισμα όλο το χρόνο, όσο και σε κήπους ή βεράντες από Μάρτιο – Απρίλιο έως Οκτώβριο. Τα αρωματικά γεράνια είναι ίσως πιο γνωστά για την ποικιλία με άρωμα λεμονιού, που έχει απωθητικές ιδιότητες κατά των εντόμων, και ειδικά των κουνουπιών.
Οι περισσότερες ποικιλίες που υπάρχουν στην κηπουρική καλλιέργεια είναι υβρίδια που έχουν ως ένα από τα γονικά είδη το Pelargonium graveolens, ένα είδος από τη Νότια Αφρική, με φυσική εξάπλωση στην Επαρχία του Ακρωτηρίου και τις βόρειες επαρχίες της Νότιας Αφρικής, τη Ζιμπάμπουε και τη Μοζαμβίκη. Μαζί με αυτό το είδος, άλλοι ταξονικοί τύποι που χρησιμοποιούνται στη δημιουργία αυτών των υβριδίων είναι τα Pelargonium crispum, P. tomentosum, P. capitatum και P. radens.
Η πλήρης προσφορά αρωματικών γερανιών από το Secret Garden είναι διαθέσιμη εδώ (link).
Η καλλιέργεια των αρωματικών γερανιών ξεκίνησε στην Ευρώπη τον 18ο αιώνα, όταν τα πρώτα φυτά έφτασαν στην Αγγλία, όπου άρχισε η δημιουργία υβριδίων, αρχικά καλλιεργημένων για τα άνθη τους. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, το ενδιαφέρον των καλλιεργητών στράφηκε στο άρωμα των φύλλων, που έγινε πολύ πιο σημαντικό από το χρώμα και την ανατομία του άνθους. Έτσι, τα αρωματικά γεράνια έγιναν πολύ δημοφιλή, τοποθετούμενα στα καλύτερα σημεία σε κάστρα και αρχοντικά, απλώνοντας το άρωμά τους και καλύπτοντας τις δυσάρεστες οσμές των κατοικιών, αποτελώντας την πρώτη μορφή αρωματικών χώρου, γι’ αυτό και η παρουσία τους στα σπίτια των ευγενών έγινε γρήγορα αναγκαία. Καθώς η καλλιέργειά τους προχώρησε και αναπτύχθηκε, τα αρωματικά γεράνια έγιναν προσιτά και στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις, μετατρέποντάς τα σε ένα από τα πιο αγαπημένα φυτά εσωτερικού χώρου.
Από άποψη καλλιέργειας και φροντίδας, τα αρωματικά γεράνια είναι ίσως από τα πιο εύκολα φυτά εσωτερικού χώρου, ικανά να στεφανώσουν με επιτυχία ακόμη και τις πρώτες κηπουρικές προσπάθειες του αρχάριου ερασιτέχνη.
Αντέχει εξαιρετικά στην ξηρασία, συνήθως απαιτώντας πότισμα μία φορά την εβδομάδα, που γίνεται με βύθιση της γλάστρας, επιτρέποντας στη συνέχεια το περίσσιο νερό να στραγγίσει. Το επόμενο πότισμα συνιστάται να γίνεται μόνο όταν το υπόστρωμα έχει στεγνώσει σημαντικά. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, τα ποτίσματα μειώνονται σημαντικά, δίνοντας μόνο όσο νερό χρειάζεται για να διατηρηθεί το υπόστρωμα υγρό.
Τα αρωματικά γεράνια αγαπούν το έντονο φως, ακόμα και το χειμώνα όταν καλλιεργούνται σε εσωτερικούς χώρους. Αν φυτευτούν στον κήπο, λίγες ώρες άμεσου ήλιου αρκούν για βέλτιστη ανάπτυξη, καθώς τα φυτά δεν εκτιμούν την υπερβολική έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Κατά τη φύτευση στον κήπο θα αποφεύγονται οι θέσεις που υπερθερμαίνονται, και το θερμοκρασιακό εύρος αναφοράς για την ανάπτυξή τους είναι 16 – 25 ℃.
Για τη λίπανση θα χρησιμοποιηθούν ισορροπημένα σκευάσματα με μηνιαία εφαρμογή, αλλά η συγκέντρωση του λιπάσματος θα μειωθεί στο 50% της δόσης που προτείνει ο κατασκευαστής.
Εντυπωσιακή στα αρωματικά είδη Pelargonium είναι η τεράστια ποικιλία στο σχήμα και το χρώμα των φύλλων, που συχνά διευκολύνει την αναγνώριση των ειδών ακόμα και χωρίς άνθη. Αν εκτιμήσουμε ότι αυτή η ποικιλία σε σχήματα και χρώματα αντανακλάται και στα έντονα αρώματα, που διαφέρουν από εσπεριδοειδή (λεμόνι, πορτοκάλι), τριαντάφυλλο, κανέλα, μήλο, μέντα ή ακόμα και πιο σπάνια αρώματα, όπως σοκολάτα ή κόλα, τότε γίνεται εύκολα κατανοητό γιατί κάθε λάτρης των φυτών εσωτερικού χώρου πρέπει να έχει στη συλλογή του τουλάχιστον μερικά δείγματα. Πέρα από την αισθητική αξία και το ξεχωριστό άρωμα, τα αρωματικά γεράνια ξεχωρίζουν και για τις πρακτικές, ιατρικές ή καλλυντικές τους ιδιότητες, που οφείλονται στα πτητικά έλαια που περιέχονται στις τρίχες των φύλλων. Η επαφή ή ακόμα και η άμεση εφαρμογή των φύλλων στο δέρμα, με τρίψιμο, απελευθερώνει τα έλαια στο δέρμα, μεταφέροντας μαζί με το άρωμα και τις καταπραϋντικές και απωθητικές για έντομα ιδιότητες. Επειδή τα φύλλα αυτών των φυτών χρησιμοποιούνται και για αρωματισμό ποτών, γλυκών, κέικ, μαρμελάδων και γλυκισμάτων, συχνά δανείζουν σε αυτά τα προϊόντα τις αντιβακτηριακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές τους. Τα φύλλα των αρωματικών γερανιών χρησιμοποιούνται συχνά για την καταπράυνση του βήχα.
Το όνομα του γένους (Pelargonium), που σημαίνει πελαργός με παλτό (pelargos), αναφέρεται στο σχήμα του καρπού, που οι αρχαίοι παρομοίαζαν με το ράμφος ενός πελαργού. Το είδος, graveolens, αναφέρεται στο έντονο άρωμα των φύλλων.
Οι αρωματικοί υβρίδιοι που είναι γνωστοί μέχρι σήμερα είναι οι εξής:
- P. 'Graveolens' (ή Pelargonium graveolens hort.) – μια ποικιλία με άρωμα τριαντάφυλλου, πιθανώς υβρίδιο μεταξύ του P. graveolens και του P. radens ή P. capitatum. Αυτός ο καλλιεργούμενος τύπος συχνά ταυτίζεται λανθασμένα με το βοτανικό είδος Pelargonium graveolens. Η κύρια διαφορά μεταξύ του είδους και αυτού του καλλιεργούμενου τύπου είναι ο βαθμός διαίρεσης των λοβών του φύλλου. Το βοτανικό είδος έχει 5 λοβούς, ενώ ο καλλιεργούμενος τύπος έχει 10.
- P. 'Citrosum' – ένας καλλιεργούμενος τύπος αρωματικών γερανιών με εσπεριδοειδές, λεμονάτο άρωμα, παρόμοιος με το P. 'Graveolens', γνωστός για τις απωθητικές του ιδιότητες κατά των εντόμων και ιδιαίτερα εκτιμημένος για την απώθηση των κουνουπιών. Παρόλο που κυκλοφορούν φήμες ότι αυτό το φυτό έχει γενετικά τροποποιηθεί με την εισαγωγή γονιδίων από το είδος Cymbopogon citratus (λεμονόχορτο), αυτό είναι πολύ απίθανο και αποτελεί περισσότερο «αστικό μύθο».
- P. 'Cinnamon Rose' – μια ποικιλία του P. graveolens με άρωμα κανέλας.
- P. 'Dr Westerlund' – ένα υβρίδιο του P. graveolens με άρωμα λεμονιού και τριαντάφυλλου, πολύ παρόμοιο με το P. 'Graveolens'.
- P. 'Graveolens Bontrosai' – ένα γενετικά τροποποιημένο υβρίδιο του P. graveolens, με μικρά και στριμμένα προς τα πίσω φύλλα, συχνή ανθοφορία, όπου τα άνθη δεν ανοίγουν πλήρως. Στις ΗΠΑ είναι γνωστό ως P. 'Colocho'.
- P. 'Grey Lady Plymouth' – Υβρίδιο με άρωμα λεμονιού και τριαντάφυλλου, παρόμοιο με το P. 'Lady Plymouth', αλλά με φύλλα γκριζοπράσινα, που προσφέρουν εντυπωσιακή αντίθεση σε ένα παρτέρι ή σε γλάστρα με διάφορες ποικιλίες αρωματικών γερανιών.
- P. 'Lady Plymouth' – ένα κυρίαρχο άρωμα από μέντα και ελαφρύ τριαντάφυλλο, το είδος παρουσιάζει ισχυρές ομοιότητες με το P. graveolens, ξεχωρίζοντας για τη δημοτικότητά του λόγω της αρωματικής μέντας, αποτελώντας υβρίδιο του P. radens.
- P. 'Lara Starshine' – καλλιέργεια P. graveolens, με άρωμα λεμονιού και τριαντάφυλλου, παρόμοιο με το P. 'Graveolens' αλλά με πολύ πιο έντονο άρωμα εσπεριδοειδών και λουλούδια ροζ-ερυθρόχρωμα, καλλιεργήθηκε από τον Αυστραλό κηπουρό Cliff Blackman.
- P. 'Lucaeflora' – Η έντονη μυρωδιά τριαντάφυλλου, που σε αυτό το υβρίδιο P. graveolens δεν συνοδεύεται από εσπεριδοειδές άρωμα, καθώς και η ομοιότητα περισσότερο με το βοτανικό είδος παρά με άλλες καλλιεργημένες ποικιλίες, κάνουν αυτό το είδος να ανεβαίνει στην κορυφή των προτιμήσεων των συλλεκτών.
- P. × melissinum – ένα πελαργόνιο με άρωμα Melissa officinalis (μελισσόχορτο), είναι ένας υβρίδιος μεταξύ P. crispum και P. graveolens.
- P. 'Mint Rose' – το άρωμα συνδυάζει νότες τριαντάφυλλου και μέντας σε αυτό το υβρίδιο P. graveolens που μοιάζει πολύ με το P. 'Lady Plymouth', αλλά χωρίς την γνωστή ποικιλία και χωρίς το άρωμα λεμονιού του.
- P. 'Secret Love' – ασυνήθιστο άρωμα ευκαλύπτου, είναι το απόλυτο επιχείρημα για την επιλογή αυτού του υβριδίου P. graveolens που έχει λουλούδια απαλού ροζ χρώματος.
- P. 'Van Leeni' – ένας υβρίδιος με άρωμα λεμονιού και τριαντάφυλλου από P. graveolens, παρόμοιος με P. 'Graveolens' και P. 'Dr Westerland'.
Θέλεις να δεις περισσότερα άρθρα και να αποκτήσεις περισσότερες γνώσεις; Αυτό το άρθρο προσφέρεται δωρεάν, αλλά μπορείς να υποστηρίξεις secretgarden.ro με μια αξιολόγηση εδώ:
Google: Αξιολόγηση στο Google
Facebook: Αξιολόγηση στο Facebook