Βοτανικό είδος του γένους Masdevallia, καταγόμενη από την Ανατολική Οροσειρά της Κολομβίας, Masdevallia ignea κατοικεί σε περιοχές σε υψόμετρο μεταξύ 2600 και 3800 μ.
Ένα μικρό σε μέγεθος ταξόν, που προτιμά δροσερό κλίμα και χερσαίες τοποθεσίες, η Masdevallia ignea διαφέρει από τις περισσότερες ορχιδέες λόγω της απουσίας οργάνων αποθήκευσης νερού και θρεπτικών ουσιών, η επιβίωση του είδους εξαρτάται αποκλειστικά από τη διαθεσιμότητα των απαραίτητων πόρων, γεγονός που υποδεικνύει στον καλλιεργητή την ανάγκη για συχνή χορήγηση λιπάσματος και τακτική άρδευση.
Τα αναγνωρισμένα συνώνυμα για αυτό το είδος είναι Masdevallia boddaertii Linden ex André 1879· Masdevallia ignea f. citrina (Stein) O.Gruss & M.Wolff 2007· Masdevallia ignea var. armeniaca B.S.Williams 1894· Masdevallia ignea var. aurantiaca B.S.Williams 1894· Masdevallia ignea var. boddaertii Linden ex André 1879· Masdevallia ignea var. citrinaStein 1892· Masdevallia ignea var. coccinea Stein 1892· Masdevallia ignea var. goorii Sander 1901· Masdevallia igneavar. grandiflora B.S.Williams 1894· Masdevallia ignea var. hobartii Stein 1892· Masdevallia ignea var. marschallianaRchb.f. 1872· Masdevallia ignea var. massangeana B.S.Williams 1887· Masdevallia ignea var. pulchra Vuylsteke ex Cogn. 1897· Masdevallia ignea var. rubescens Linden ex Kraenzl. 1925· Masdevallia ignea var. splendens Stein 1892· Masdevallia ignea var. stobartiana Rchb.f. 1881· Masdevallia ignea var. superba Linden ex Kraenzl. 1925· Masdevallia ignea var. tomasonii Gentil 1907· Masdevallia ignea var. vuylstekeana Cogn. 1897·
Ανατομικά, η Masdevallia ignea παρουσιάζει ζωηρούς, όρθιους βλαστούς, καλυμμένους στη βάση από 2-3 σωληνοειδείς θήκες που φέρουν υποόρθια, ελλειπτικο-λογχοειδή έως επιμήκη-λογχοειδή, δερματώδη, σκούρου πράσινου χρώματος φύλλα, στενά σφηνοειδή στο κάτω μέρος, όπου διακρίνεται ένας αυλακωτός μίσχος. Τα άνθη είναι μοναδικά, μεμονωμένα, τοποθετημένα στην κορυφή σχετικά μακρών ανθοφόρων στελεχών, περίπου 30 – 37,5 cm, που αναπτύσσονται πολύ πάνω από το φύλλωμα και προεξέχουν από τη βάση των φύλλων. Έχουν εντυπωσιακό κόκκινο χρώμα, που παραπέμπει, μέσω του ονόματος του είδους, στο χρώμα της φωτιάς - ignis; μπορεί να εμφανιστούν 2-3 φορές το χρόνο, αλλά η περίοδος της μαζικής ανθοφορίας συνδέεται σαφώς με το τέλος Δεκεμβρίου.
Η εμπλουτισμός της συλλογής δειγμάτων είναι ιδιαίτερα εύκολη, περιλαμβάνοντας μόνο τη διαίρεση των θάμνων, αρκεί για κάθε διαίρεση να διατηρούνται τουλάχιστον 5-6 βλαστοί και ένα αρκετά ανεπτυγμένο ριζικό σύστημα που να επιτρέπει την επιβίωση των φυτών. Η ιδανική στιγμή για αυτή την εργασία είναι το κρύο εποχή, όταν μπορεί να αποφευχθεί το στρες της προσαρμογής σε υψηλές θερμοκρασίες, επιτρέποντας στα φυτά να προσαρμοστούν πιο εύκολα.
Στη φύση, το είδος απαντάται σε σκιερά μέρη, με φωτεινότητα περίπου 13000 lux, παρόμοια με την ένταση φωτός που απαιτείται για τα είδη Phalaenopsis, αλλά μπορεί να αντέξει τιμές έως και 37000 lux στο ανώτερο όριο του εύρους, οπότε συνιστάται, κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου, η αποφυγή υπερβολικής έκθεσης των φυτών σε πολύ έντονο φως, ειδικά όταν αυτό συνδυάζεται με αύξηση της θερμοκρασίας. Στην καλλιέργεια, παρατηρείται πολύ καλή ανάπτυξη των φυτών υπό τεχνητό φωτισμό με τυπικούς φθορισμού σωλήνες, καθώς και σε θέσεις τοποθέτησης των φυτών στα περβάζια παραθύρων με ανατολική ή νότια έκθεση (σκιασμένα).
Η θερμοκρασία που ενδείκνυται για την ανάπτυξη αυτού του είδους είναι δροσερή προς ενδιάμεση, καθώς τα φυτά δεν αντέχουν παρατεταμένη έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες, όπου παρατηρείται μείωση της ανάπτυξης ή ακόμη και στασιμότητα. Η δροσιά κατά τη διάρκεια της νύχτας δίνει εξαιρετικά αποτελέσματα όσον αφορά την ικανότητα του είδους να αντέχει τις υψηλές θερμοκρασίες. Η ιδανική θερμοκρασία τη νύχτα είναι 12 - 15 °C, ενώ την ημέρα είναι 18 - 23 °C. Για να επιτευχθεί μείωση της θερμοκρασίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν υγραντήρες ή δίσκοι εξάτμισης νερού, που βοηθούν επίσης στη διατήρηση υψηλής υγρασίας, κατάλληλης για αυτό το είδος. Συνιστάται η αποφυγή ημερήσιων θερμοκρασιών άνω των 27 °C. Σε περιπτώσεις που παρατηρούνται καυτές περίοδοι το καλοκαίρι, συνιστάται η διατήρηση των φυτών στη σκιά, για να μειωθεί το θερμικό στρες, μειώνοντας τη θερμοκρασία στο επίπεδο των φύλλων.
Η κατάλληλη άρδευση αποτελεί τον βασικό παράγοντα στην καλλιέργεια των ειδών Masdevallia. Το ιδανικό εύρος είναι 60 - 80% - σε αυτό το πλαίσιο μπορούν να χρησιμοποιηθούν δίσκοι με χαλίκι και νερό, πάνω στους οποίους τοποθετούνται τα δοχεία καλλιέργειας. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού συνιστάται συχνή άρδευση με βύθιση, κάτι που συμβάλλει επίσης στη μείωση της θερμοκρασίας των φυτών. Ποτέ δεν πρέπει να επιτρέπεται η πλήρης ξήρανση των ριζών πριν από μια νέα άρδευση. Σε περίπτωση παροχής κατάλληλης αποστράγγισης, επιτρέπεται η διατήρηση των ριζών συνεχώς υγρών. Όσον αφορά το ριζικό σύστημα, η Masdevallia είναι σχετικά παρόμοια με τα είδη του γένους Paphiopedilum, παρουσιάζοντας λεπτές δομές, σε μορφή τριχών, στο επίπεδο των ριζών.
Για την αποφυγή ασθενειών και την εγκατάσταση μυκητιασικών ή βακτηριακών παθήσεων, των οποίων η συχνότητα αυξάνεται στο υγρό περιβάλλον που απαιτείται για την καλλιέργεια των ειδών Masdevallia, καλή αερισμός αποτελεί το κλειδί της επιτυχίας. Επιπλέον, η περιοδική ψεκασμός των φύλλων συμβάλλει στη διατήρηση της υγρασίας και της κατάλληλης ενυδάτωσης.
Οι λιπάνσεις θα εφαρμόζονται τακτικά, με αραιωμένο διάλυμα, κατά την περίοδο ενεργής ανάπτυξης των φυτών. Συνιστάται η εφαρμογή τύπων 30 - 10 - 10 με δεκαπενθήμερη συχνότητα, αν τα φυτά καλλιεργούνται σε υπόστρωμα από φλοιό, και η εφαρμογή τύπων 20 - 20 - 20 για φυτά που καλλιεργούνται σε άλλα είδη υποστρωμάτων. Αν ο ουρανός είναι συννεφιασμένος, οι λιπάνσεις μπορούν να γίνονται με μηνιαία συχνότητα. Η Masdevallia δεν προσαρμόζεται καλά σε σκληρά νερά, καθιστώντας απαραίτητη την απομεταλλικοποίησή τους, έστω και μερική, μέσω καθίζησης ή βρασμού. Το βρόχινο νερό και το νερό από το λιώσιμο του χιονιού είναι ιδανικά για αυτόν τον σκοπό, αλλά μια εμπορικά διαθέσιμη και εύκολα προσβάσιμη επιλογή είναι το απομεταλλικοποιημένο νερό, που χρησιμοποιείται για αυτοκίνητα. Η συνιστώμενη αραίωση για τη λίπανση είναι 25% της συγκέντρωσης που υποδεικνύει ο παραγωγός, ειδικά σε περίπτωση σκληρού νερού. Μετά τις λιπάνσεις, προτείνεται το πότισμα με βύθιση, για να μειωθεί το υπόλοιπο λίπασμα.
Το υπόστρωμα καλλιέργειας που προτείνεται είναι ο βρύος sphagnum, ο οποίος θα χρησιμοποιείται σε κάθε αλλαγή γλάστρας, μια διαδικασία που πρέπει να γίνεται πιο συχνά σε σχέση με άλλα είδη ορχιδέας, τουλάχιστον μία φορά κάθε 1 - 2 χρόνια, πριν το υπόστρωμα αποσυντεθεί. Συνιστάται η χρήση υποστρωμάτων με λεπτή δομή, όπως φλοιός μικρής κόκκωσης, ενδεχομένως σε ανάμειξη με βρύο sphagnum. Κατά την αλλαγή γλαστρών και τον διαχωρισμό των θάμνων, προτείνεται η τοποθέτηση των νέων βλαστών όσο το δυνατόν πιο μακριά από την άκρη του δοχείου, ώστε να επιτραπεί η ανάπτυξή τους σε μεγαλύτερο αριθμό, χωρίς περιορισμούς από το δοχείο. Τα φυτά με πολυκατευθυντική ανάπτυξη θα τοποθετούνται στο κέντρο του δοχείου, φροντίζοντας οι ρίζες να τοποθετούνται πάνω και γύρω από μια ποσότητα υποστρώματος που υπήρχε προηγουμένως στο δοχείο, και στη συνέχεια να καλύπτονται με υπόστρωμα μέχρι να γεμίσει η γλάστρα. Κατά τη χρήση του βρύου sphagnum, συνιστάται ο έλεγχος του βαθμού αποσύνθεσής του, σε διάστημα όχι μεγαλύτερο από 9 μήνες.
Ανακάλυψε την προσφορά Masdevallia και Dracula από το Secret Garden (link).
Θέλεις να δεις περισσότερα άρθρα και να αποκτήσεις περισσότερες γνώσεις; Αυτό το άρθρο προσφέρεται δωρεάν, αλλά μπορείς να υποστηρίξεις secretgarden.ro με μια αξιολόγηση εδώ:
Google: Αξιολόγηση στο Google
Facebook: Αξιολόγηση στο Facebook